Role of Medical Experts in Courts Under Turkish Law

Reference work entry

Abstract

In the Turkish legal system, courts and prosecutors may resort to an expert in cases when the situation requires a proficient, special, or technical knowledge regarding the question at hand. In addition to experts, technical consultants may be called by judicial authorities or by the parties to a dispute.

The expert provides a written affidavit and may be summoned before the court to be heard in order to clarify his or her opinion. This opinion is not legally binding for the court and may be rejected on sufficient grounds.

As a general rule, courts are not legally obligated to resort to an expert’s opinion. There are some exceptions to this rule, especially regarding medical expertise. In addition, some institutions have been designated legally as “official experts” in cases requiring professional knowledge about forensic sciences and medical malpractice. Such institutions are, inter alia, the Council of Forensic Medicine, universities, and the High Council of Health. This chapter deals with the status of medical experts in Turkish law, first by giving a concise explanation of experts in general and then by describing the issues arising from medical expertise.

Keywords

Technical Consultant Forensic Medicine Medical Expert Criminal Procedure Defense Attorney 
These keywords were added by machine and not by the authors. This process is experimental and the keywords may be updated as the learning algorithm improves.

References

  1. 1.
    Kunter N, Yenisey F, Nuhoğlu A. Muhakeme hukuku dalı olarak ceza muhakemesi hukuku. 18th ed. İstanbul: Beta; 2010.Google Scholar
  2. 2.
    Deryal Y. Türk hukukunda bilirkişilik. 3rd ed. Ankara: Seçkin; 2010.Google Scholar
  3. 3.
    Özbek VÖ, Kanbur N, Doğan K, Bacaksız P, Tepe I. Ceza muhakemesi hukuku. 2nd ed. Ankara: Seçkin; 2011.Google Scholar
  4. 4.
    Ünver Y, Hakeri H. Ceza muhakemesi hukuku. 3rd ed. Ankara: Adalet; 2010.Google Scholar
  5. 5.
    Yenerer Çakmut Ö. Tıp ceza hukukunda bilirkişilik. In: Türkiye Barolar Birliği, editor. Tıp hukukunun güncel sorunları -V. Türk Alman tıp hukuku sempozyumu. Ankara: TBB; 2008. p. 1133–184.Google Scholar
  6. 6.
    Yenisey F. Yeni Ceza Muhakemesi Kanunu’na göre tıbbi deliller ve bilirkişi incelemesi. YÜHFD. 2006;3(2):309–21.Google Scholar
  7. 7.
    Yıldız AK. Ceza muhakemesi hukukunda bilirkişilik. EÜHFD. 2006;10(3–4):273–345.Google Scholar
  8. 8.
    Aşçıoğlu Ç. Yargılamada maddi gerçeğin belirlenmesi ve kanayan yara bilirkişilik. Ankara: Sözkesen; 2010.Google Scholar
  9. 9.
    Centel N, Zafer H. Ceza muhakemesi hukuku. 7th ed. Istanbul: Beta; 2010.Google Scholar
  10. 10.
    Atamer YM. The legal status of transsexuals in Turkey. Int J Transgenderism. 2005;8(1):65–71.CrossRefGoogle Scholar
  11. 11.
    Can IÖ, Demiroglu Z, Köker M, Ulaş H, Salaçin S. Legal aspects of gender reassignment surgery in Turkey: a case report. Indian J Gender Stud. 2011;18(1):77–88.CrossRefGoogle Scholar
  12. 12.
    Parlar A, Hatipoğlu M, Yüksel EG. Deliller çapraz sorgu ve ispat. Ankara: Yayın; 2008.Google Scholar
  13. 13.
    Hakeri H. Tıp hukuku. 5th ed. Ankara: Seçkin; 2012.Google Scholar
  14. 14.
    Ersoy Y. Türk ceza hukukunda bilirkişilik ve uygulamadan doğan sorunlar. In: Ankara Barosu Başkanlığı, editor. Hukuk kurultayı 2000, vol. 2. Ankara: ABB; 2000. p. 429–65.Google Scholar
  15. 15.
    Ünver Y. Adliyeye karşı suçlar. 2nd ed. Ankara: Seçkin; 2010.Google Scholar
  16. 16.
    Eroğlu F. Beden muayenesi ve vücuttan örnek alma suretiyle elde edilen delillerin ispat değeri [LL.M. thesis]. İstanbul: Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2009.Google Scholar
  17. 17.
    Öztürk B, Tezcan D, Erdem MR, Sırma Ö, Saygılar YF, Alan E. Nazari ve uygulamalı ceza muhakemesi hukuku. 3rd ed. Ankara: Seçkin; 2010.Google Scholar
  18. 18.
    Hirsch P. The medical expert witness: legal and ethical issues. Clin Dermatol. 2010;28:240–2.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  19. 19.
    Ünver Y. Tıbbi malpraktis ve ceza hukuku. In: Ünver Y, editor. Tıbbi uygulama hataları (malpraktis) komplikasyon ve sağlık mensuplarının sorumluluğu. İstanbul: YÜHF; 2008. p. 53–116.Google Scholar
  20. 20.
    Yenerer Çakmut Ö. Cinsel taciz suçu ve Ceza Muhakemesi Kanunu'na göre bilirkişilik kurumu. CHD. 2009;11:129–60.Google Scholar
  21. 21.
    Yokuş Sevük H. Ceza muhakemesi ve adli tıp ilişkisi. Hukuk ve Adalet. 2005;2(6–7):85–102.Google Scholar
  22. 22.
    Koca M. Hekimin taksirli fiilinden doğan ceza sorumluluğu. In: Baygın C, Uçar M, Büyükay Y, editors. Sağlık hukuku sempozyumu. Ankara: Yetkin; 2007. p. 89–106.Google Scholar
  23. 23.
    Er Ü. Sağlık hukuku. Ankara: Savaş; 2008.Google Scholar
  24. 24.
    Özbek VÖ. İz bilim (kriminalistik) ve adli tıp. In: Erdemir AD, Öncel Ö, Namal, A, Ünver Y, Doğan H, editors. Uluslararası katılımlı I. tıp etiği ve tıp hukuku sempozyum kitabı. Istanbul. İstanbul: Tıp Etiği ve Tıp Hukuku Derneği; 2005. p. 119–29.Google Scholar
  25. 25.
    Budak AC. Türk medeni usul hukukunda tıbbi deliller. YÜHFD. 2006;3(2):337–56.Google Scholar
  26. 26.
    List of Turkish universities. YÖK (Yüksek Öğretim Kurumu) website. http://www.yok.gov.tr/content/view/527/222. Accessed 30 Sept 2011.
  27. 27.
    Oğuz P, Cem U. History of forensic medicine in Turkey. Legal Med. 2009;11:107–10.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  28. 28.
    Savaş H. Yargıya yansıyan tıbbi müdahale hataları. Ankara: Seçkin; 2009.Google Scholar
  29. 29.
    Kazanci database of Turkish case-law. Kazanci website, http://kazanci.com. Accessed 2 Sept 2011.
  30. 30.
    Kök AN. Çocuğun cinsel istismarında adli tıp uygulamaları. EÜHFD. 2006;10(3–4):3–13.Google Scholar
  31. 31.
    Özdemir MH, Çekin N, Can IÖ, Hilal A. Malpractice and system of expertise in anaesthetic procedures in Turkey. Forensic Sci Int. 2005;153:161–7.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  32. 32.
    Büken NÖ, Büken E. The legal and ethical aspects of medical malpractice in Turkey. Eur J Health Law. 2003;1:201–16.CrossRefGoogle Scholar
  33. 33.
    Akyıldız S. Hekimin cezai sorumluluğu bakımından uygulamada sorunlar. In: Türkiye Barolar Birliği, editor. Tıp hukukunun güncel sorunları – V. Türk Alman tıp hukuku sempozyumu. Ankara: TBB; 2008. p. 974–1007.Google Scholar
  34. 34.
    Ozdemir MH, Saraçoğlu A, Ozdemir AU, Ergonen AT. Dental malpractice cases in Turkey during 1991–2000. J Clin Forensic Med. 2005;12:137–42.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  35. 35.
    Doğan M. Hukuki sorumluluk bakımından hekimin kusuru ve ispatı. In: Baygın C, Uçar M, Büyükay Y, editors. Sağlık hukuku sempozyumu. Ankara: Yetkin; 2007. p. 39–56.Google Scholar

Further Reading

  1. Alan E. Ceza muhakemesinde beden muayenesi ve vücuttan örnek alınması. In: Inceoğlu MM, editor. Uğur Alacakaptan’a Armağan, vol. I. İstanbul: Bilgi; 2008. p. 45–58.Google Scholar
  2. Özbek VÖ. Tıbbi Deliller ve yeni ceza muhakemesi kanunu. YÜHFD. 2006;3(2):357–406.Google Scholar

Copyright information

© Springer-Verlag Berlin Heidelberg 2013

Authors and Affiliations

  1. 1.Department of Criminal Law and Criminal ProcedureYeditepe University Law FacultyAtasehir, IstanbulTurkey

Personalised recommendations