The Educational Politics of the AKP: The Collapse of Public Education in Turkey

  • Kemal İnal
Chapter
Part of the Palgrave Macmillan’s Postcolonial Studies in Education book series (PCSE)

Abstract

Recep Tayyip Erdoğan, the current prime minister of Turkey, and his politically oriented friends, who left the “National Outlook” formulated by Islamist politician Necmettin Erbakan, opened a new political track by establishing the Justice and Development Party (AKP) in 2002. The AKP won all the general and local political elections by 2011. The main reason for this success is that unlike previous Islamist parties and their cadres, the AKP has become highly popular by winning a significant proportion of votes among different social segments of the country. The weakening of the center right, various economic and political crises, a loss of confidence in former national leaders, the search for a new but popular leader, and a favorable global economic climate are among the major factors that have played a role in the success of the AKP.

Keywords

Public Education Private School Public Education System Provide Quality Education Comparative Education Society 
These keywords were added by machine and not by the authors. This process is experimental and the keywords may be updated as the learning algorithm improves.
This is a preview of subscription content, log in to check access.

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

References

  1. Adıgüzel, Ergül. “Eğitimde Yapısal Dönüşüm, Fonlanmış Eğitim Projeleri ve Bıraktığı Izler.” Eleştirel Pedagoji 9 (2010): 37–53.Google Scholar
  2. Akdoğan, Yalçın. “Muhafazakar-Demokrat Siyasal Kimliğin Önemi ve Siyasal İslamcılıktan Farkı.” In AK Parti Toplumsal Değişimin Yeni Aktörleri, edited by Hakan Yavuz, 59–95. Istanbul: Kitap Yayınevi, 2010.Google Scholar
  3. Akkaymak, Güliz. “Neo-Liberalism and Education: Analysis of Representation of Neo-liberal Ideology in the Primary School Social Studies Textbooks in Turkey.” Master’s Thesis, Koc University, Istanbul, Turkey, 2010a.Google Scholar
  4. —. “Neoliberalleştirilen Öğrenciler.” Eleştirel Pedagoji 10 (2010b): 29–38.Google Scholar
  5. Altınyelken, Hülya K. Changing Pedagogy A Comparative Analysis of Reform Efforts in Uganda and Turkey. Enschede, NH: Ipskamp Drukkers, 2010.Google Scholar
  6. Apple, Michael. Neoliberalizm ve Eğitim Politikaları Üzerine Eleştirel Yazılar. Translated by Fatma Gök et al. Ankara: Eğitim-Sen Yayınları, 2004.Google Scholar
  7. Aydoğanoğlu, Erkan. “Eğitimde Kaynak Sorunu var mı?” Eleştirel Pedagoji 10 (2010): 24–28.Google Scholar
  8. Bal, Hatice, Metehan Keleş, and Oğuz Erbil. Eğitim Teknolojisi Kılavuzu. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Eğitimi Araştırma ve Gelişitrme Dairesi Başkanlığı, 1999.Google Scholar
  9. Bedirhanoğlu, Pınar. “Türkiye’de Neoliberal Otoriter Devletin AKP’li Yüzü.” In AKP Kitabı: Bir Dönüşümün Bilançosu, edited by İlhan Uzgel and Bülent Duru, 40–65. 2nd ed. Ankara: Phoenix, 2010.Google Scholar
  10. Bulut, Ergin. “Transformation of the Turkish Vocational Training System: Creation of Lifelong Learning, Loyal Technicians.” Master’s Thesis, Boğaziçi University Atatürk Institute, Istanbul, Turkey, 2007.Google Scholar
  11. Çulha-Zabcı, Filiz “Bağımlılığın İçselleştirilmesinde AKP ve Dünya Bankası.” In AKP Kitabı: Bir Dönüşümün Bilançosu, edited by İlhan Uzgel and Bülent Duru, 139–150. 2nd ed. Ankara: Phoenix, 2010.Google Scholar
  12. Duménil, Gerard, and Dominique Lévy. “Neoliberal (karşı) devrim.” In Neoliberalizm, Muhalif Bir Seçki, edited by Alfredo Saad-Filho and Deborah Johnson, translated by Şeyda Başlı and Tuncel Öncel, 25–41. İstanbul: Yordam, 2007.Google Scholar
  13. Eğitim-Sen. 2011–2012 Eğitim-Öğretim Yılı Başında Eğitimin Durumu. Ankara: Eğitim-Sen Bülteni, 2011.Google Scholar
  14. Erdoğan, İrfan. Eğitime Dair Ankara: PEGEM Akademi, 2009.Google Scholar
  15. Ertuğrul, N. İlter. “AKP ve Özelleştirme.” In AKP Kitabı: Bir Dönüşümün Bilançosu, edited by İlhan Uzgel and Bülent Duru, 522–556. 2nd ed. Ankara: Phoenix, 2010.Google Scholar
  16. Ertürk, Esin. “Yeni Ders Kitapları ve Milliyetçilik.” Eleştirel Pedagoji 1 (2009): 51–55.Google Scholar
  17. —. “Ders Kitaplarında Toplum, Yurttaşlık, Vatanseverlik ve Ekonomi Anlayışının Dönüşümü: 1997 ve 2004 İlköğretim Sosyal Bilgiler Ders Kitapları Üzerine Bir İçerik Analizi.” Master’s Thesis, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Istanbul, Turkey, 2006.Google Scholar
  18. Güzelsarı, Selime. Küresel Kapitalizm ve Devletin Dönüşümü: Türkiye’de Mali İdarede Yeniden Yapılanma İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı, 2008.Google Scholar
  19. İnal, Kemal. “ AKP, Bildungsreform und Anpassung an den Globalen Wandel.” In Bildung und gesellschaftlicher Wandel in der Türkei-Historische und aktuelle Aspekte, edited by Arnd-Michael Nohl and Barbara Pusch, 45–78. Würzburg: Ergon Verlag Würzburg in Kommission, 2011.Google Scholar
  20. —. “AKP’nin Neoliberal ve Muhafazakâr Eğitim Anlayışı.” In AKP Kitabı Bir Dönüşümün Bilançosu, edited by İlhan Uzgel and Bülent Duru, 689–719. 2nd ed. Ankara: Phoenix, 2010.Google Scholar
  21. —. “Neoliberal Eğitim ve Yeni İlköğretim Müfredatının Eleştirisi.” Praksis 14 (2006): 265–287.Google Scholar
  22. —. “Yeni İlköğretim Müfredatının Felsefesi.” Muhafazakar Düşünce 6 (2005): 75–92.Google Scholar
  23. İnal, Kemal, Güliz Akkaymak, and Deniz Yıldırım. “The Constructivist Curriculum Reform in 2004 in Turkey: In Fact What Is the Constructed?” Paper presented at the XIV World Congress of Comparative Education Societies, Boğaziçi University, Istanbul, Turkey, June 14–18, 2010.Google Scholar
  24. Kanu, Yatta. “Tensions and Dilemmas of Cross-Cultural Transfer of Knowledge: Post-Structural/Postcolonial Reflections on an Innovative Teacher Education in Pakistan.” International Journal of Educational Development 25, no. 5 (2005): 493–513.CrossRefGoogle Scholar
  25. Kaymak, Murat. “Eğitimi ileri teknolojiye bağlamak!” Eleştirel Pedagoji, no. 13 (2011): 23–27.Google Scholar
  26. —. “Küresel Ekonomik Krizin Eğitime Olası Etkileri Üzerine.” Eleştirel Pedagoji 4–5 (2009): 65–72.Google Scholar
  27. —. “Yeni Özel Öğretim Kurumları Yasa Tasarısı ve Özel Okullar.” Eğitim, Zil ve Teneffüs 3 (2006): 18–22.Google Scholar
  28. Lipman, Pauline “Beyond Accountability: Toward Schools That Create New People for a New Way of Life.” In The Critical Pedagogy Reader, edited by Antonia Darder, Marta P. Baltodano, and Rodolfo D. Torres, 364–383. 2nd ed. New York and London: Routledge, 2009.Google Scholar
  29. McLaren, Peter, and Ramin Farahmandpur. “Teaching against Globalization and the New Imperialism: Toward a Revolutionary Pedagogy.” Journal of Teacher Education 52, no. 2 (2011): 136–150.CrossRefGoogle Scholar
  30. MEB EARGED (Department of Research and Development). Öğrenci Merkezli Eğitim Uygulama Modeli Ankara: Milli Eğitim Basımevi, 2003.Google Scholar
  31. —. Okulda Performans Yönetimi Modeli (Taslak). Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı, 2002.Google Scholar
  32. —. Müfredat Laboratuar Okulları: MLO Modeli. Ankara: Milli Eğitim Basımevi, 1999.Google Scholar
  33. Okçabol, İ. Rıfat. “Eğitimden Sapma II: Eğitimin Seçkincileşmesi.” Eleştirel Pedagoji 3 (2009): 24–31.Google Scholar
  34. Özbudun, Ergun, and William Hale. Türkiye’de İslamcılık, Demokrasi ve Liberalizm: AKP Olayı. İstanbul: Doğan Kitap, 2010.Google Scholar
  35. Özmen, Ünal. “‘Elektronik Kitap Projesi’ Üzerine Eleştiri ve Öneri.” Eleştirel Pedagoji 17 (2011): 3–6.Google Scholar
  36. Özoğlu, Murat. Özel Dershaneler: Gölge Eğitim Sistemiyle Yüzleşmek. Ankara: SETA, 2011.Google Scholar
  37. Stewart, Frances. “Eğitim ve Uyum: 1980’lerin Deneyimi ve 1990’lar İçin Bazı Dersler.” In Piyasa Güçleri ve Küresel Kalkınma, edited by Renee Prendergast and Frances Stewart, translated by İdil Eser, 169–203. İstanbul: YKY, 1995.Google Scholar
  38. Tuğal, Cihan. Pasif Devrim: İslami Muhalefetin Düzenle Bütünleşmesi. Translated by Ferit Burak Aydar. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları, 2010.Google Scholar
  39. Yavuz, Hakan. “Giriş; Türkiye’de İslami Hareketin Dönüşümünde Yeni Burjuvazinin Rolü.” In AK Parti: Toplumsal Değişimin Yeni Aktörleri, edited by Hakan Yavuz, 7–28. İstanbul: Kitap Yayınevi, 2010.Google Scholar
  40. Yıldırım, Deniz. “AKP ve Neoliberal Popülizm.” In AKP Kitabı: Bir Dönüşümün Bilançosu, edited by İlhan Uzgel and Bülent Duru, 66–107. 2nd ed. Ankara: Phoenix, 2010.Google Scholar

Copyright information

© Kemal İnal and Güliz Akkaymak 2012

Authors and Affiliations

  • Kemal İnal

There are no affiliations available

Personalised recommendations