Advertisement

Case Description: Construction Fraud

  • Johan Graafland
  • Luc van Liedekerke
Chapter
Part of the Issues in Business Ethics book series (IBET, volume 28)

Abstract

Due to the actions of a whistleblower The Netherlands was confronted with a massive case of construction fraud involving almost the entire construction sector. Price fixing, prior consulting, duplicate accounts, fictitious invoices and active corruption of civil servants were rampant practices. This case description concentrates on price fixing and prior consulting which were long standing industry practices that only became illegal in 1998. We trace the history of price fixing in the construction sector and the institutional factors that pushed the sector into price fixing. We consider several institutional proposals to solve the issue as presented by a parliamentary investigation committee as well as the building sector itself.

Keywords

Construction Industry Construction Company Official Tender Parliamentary Committee Business Code 
These keywords were added by machine and not by the authors. This process is experimental and the keywords may be updated as the learning algorithm improves.

References

  1. Cobouw. 2002. “NCC kiest met bekentenis eieren voor zijn geld”. Cobouw. 7 February.Google Scholar
  2. Davidson III, W.N., Worrell, D.L. and Lee, C.I. 1994. Stock Market Reactions to Announced Corporate Illegalities. Journal of Business Ethics, 13: 979–987.CrossRefGoogle Scholar
  3. EIB (Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid) 2001a. Ziekteverzuim in de bouwnijverheid in 2000, Amsterdam.Google Scholar
  4. EIB (Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid) 2001b. Arbeidsongeschiktheid in de bouw, Amsterdam.Google Scholar
  5. EIB (Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid) 2001c. Werkdruk bij uitvoerders en werkvoorbereiders, Amsterdam.Google Scholar
  6. Empel, F. 2002. Bouwers zijn anders. Bouwers, 2: 10–12.Google Scholar
  7. Financiele Dagblad. 2004. “Bres in het Kartel.” Financiële Dagblad, 25 February.Google Scholar
  8. Graafland, J.J. 1990. Tax Policies and Interaction Between Hidden and Official Economy. Public Finance/Finances Publiques, 45: 70–89.Google Scholar
  9. Graafland, J.J. 2004. Collusion, Reputation Damage and Interest in Code of Conduct: The Case of a Dutch Construction Company. Business Ethics: A European Review, 13: 127–142.CrossRefGoogle Scholar
  10. Graafland, J.J. and Smid, H. 2004. Reputation, Corporate Social Responsibility and Market Regulation. Tijdschrift voor Economie en Management, XLIX: 271–308.Google Scholar
  11. Graafland, J.J. and Eijffinger, S. 2004. Corporate Social Responsibility of Dutch Companies: Benchmarking, Transparency and Robustness. De Economist, 152(3): 1–24.CrossRefGoogle Scholar
  12. Hé 2003. De bouw uit de schaduw. Hé. Magazijn voor medewerkers van Heijmans b.v., 3(nr. 1).Google Scholar
  13. Janssen, J.P.M. 2001. De maatschappij mij een zorg? Bronnen van waarde voor maatschappelijk ondernemen. The Hague: NCW.Google Scholar
  14. NRC. 2002a. “Rijk negeerde jarenlang bouwfraude”. NRC. 23 March.Google Scholar
  15. NRC. 2002b. “BAM De hele bouw rot? Dat is onjuist”. NRC. 10 July.Google Scholar
  16. NRC. 2002c. “Bouwers wilden af van illegaal systeem”. NRC. 15 August.Google Scholar
  17. NRC. 2002d. “Ook ministers hebben selectief geheugen”. NRC. 17 September.Google Scholar
  18. NRC. 2002e. “Rijk ‘eigen’ aannemers eerst”. NRC. 2 December.Google Scholar
  19. NRC. 2003. “Rechtszaken bouwsector tegen NMa”. NRC. 16 January.Google Scholar
  20. NRC. 2004a. “Bouwsector weer in opspraak geraakt”. NRC. 16 February.Google Scholar
  21. NRC. 2004b. “Bouwbedrijf legt stukken op tafel.” NRC. 23 February.Google Scholar
  22. NRC. 2004c. “Ikea sluit bouwers uit.” NRC. 14 April.Google Scholar
  23. NRC. 2004d. “Megaboete dreigt voor wegenbouw.” NRC. 14 October.Google Scholar
  24. NRC. 2004e. “Geen miljarden, maar miljoenen”. NRC. 15 October.Google Scholar
  25. NRC. 2004 f. “Vormfout hier, voormalig minister Netelenbos daar.” NRC. 9 October.Google Scholar
  26. NRC. 2004 g. “Na de boete volgt de bekentenis”. NRC. 13 May.Google Scholar
  27. NRC. 2004 h. “Persoonlijk gewin bij bouwfraude”. NRC. 23 October.Google Scholar
  28. NRC. 2004 i. “Is Nederland een fraudeland geworden?”. NRC. 28 February.Google Scholar
  29. NRC. 2006. “Schuldbesef bij bouwfraude nog steeds gering.” NRC. 9 November.Google Scholar
  30. Priemus, H. 2002. Opgaven voor de parlementaire enquête bouwfraude’. Economisch Statische Berichten, 87(nr. 4345): 84–87.Google Scholar
  31. Rao, S.M. and Hamilton III, B.J. 1996. The Effect of Published Reports of Unethical Conduct on Stock Prices. Journal of Business Ethics, 15: 1321–1330.CrossRefGoogle Scholar
  32. Soppe, A.B.M. 2000. Heeft ethiek een prijs op Beursplein 5? Economisch-Statistische Berichten, 85(nr. 4280): 912–914.Google Scholar
  33. Tweede Kamer der Staten-Generaal, Eindrapport Parlementaire Enquêtecommissie Bouwnijverheid. 2003. Vergaderjaar 2002–2003, 28244, nrs. 5–6, Den Haag, SDU.Google Scholar
  34. Veer, P.T. 2002. Bezem erdoor, snel weer aan het werk. Bouwers, 2: 3–6.Google Scholar
  35. Waarden, F. 2003. Bouwenquête beperkt bestek. Economisch Statische Berichten, 88(nr. 4393): 36–39.Google Scholar

Copyright information

© Springer Science+Business Media B.V. 2011

Authors and Affiliations

  1. 1.Tilburg Sustainability Center and European Banking CenterTilburg School of Economics and Management, University of TilburgTilburgThe Netherlands
  2. 2.Centre for Economics and EthicsKatholieke Universiteit LeuvenLeuvenBelgium

Personalised recommendations