Advertisement

4 Indicatiestelling voor schematherapie

  • A. Weertman
  • H. de Saeger

Samenvatting

Indicatiestelling voor psychotherapie en dan in het bijzonder schematherapie (ST) is een proces dat veelal verloopt volgens impliciete regels en kennis. Empirische gegevens ter ondersteuning van een differentiële selectie en planning van behandeling op basis van persoonlijkheidsfactoren zijn schaars (Verheul, 2007). In de praktijk wordt meestal eerst onderzocht of iemand in aanmerking komt voor psychotherapie, waarop als tweede stap gekeken wordt welke vorm van psychotherapie het meest passend lijkt bij deze individuele patiënt.

Literatuur

  1. APA (American Psychiatric Association) (1994). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, fourth edition (DSM-IV). Washington DC: American Psychiatric Association.Google Scholar
  2. Andrea, H., Verheul, R., Berghout, C., Dolan, C., Verderkoft, P., Busschbach, J., Bateman, A., & Fonagy, P. (2007). Measuring the core components of maladaptive personality: Severity Indices of Personality Problems (SIPP-118). Report of the Viersprong Institute for studies on Personality Disorders (VISPD) in cooperation with the Department of Medical Psychology & Psychotherapy, Erasmus University Rotterdam, The Netherlands.Google Scholar
  3. Arrindell, W.A., & Ettema, J.H.M. (2003). Symptom Checklist, SCL-90. Lisse: Swets & Zeitlinger.Google Scholar
  4. Beurs, E. de (2004). Brief Symptom Inventory, handleiding. Leiden (geen uitgever).Google Scholar
  5. Beutler, L.E., Moleiro, C., & Talebi, H. (2002). How practitioners can systematically use empirical evidence-in treatment selection. Journal of Clinical Psychology, 58, 1199–1212.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  6. Cape, J., & Parry, G. (2000). Clinical practice guidelines development in evidence-based psychotherapy. In: N. Rowland & S. Goss (Eds.), Evidence-Based Counselling and Psychological Therapies (p. 171–190). London: Routledge.Google Scholar
  7. Cornelissen, C. L. M. (1993). Het eerste gesprek: indicatiestelling en selectie. In: T.J.C. Berk, M.P. Bolten, E. Gans & H.G.Y. Koksma (red.), Handboek groepspsychotherapie. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.Google Scholar
  8. Critchfield, K.L., & Benjamin, L.S. (2006). Integration of Therapeutic Factors in Treating Personality Disorders. In: L.G. Castonguay & L.E. Beutler (Eds.), Principles of Therapeutic Change That Work. Oxford University Press.Google Scholar
  9. Derksen, J.J.L. (2006). Structurele psychodiagnostiek. In: P. Claes, P. Bijttebier, T. Vercruysse, L. Hamelinck & E. De Bruyn (red.), Tot de puzzel past, psychodiagnostiek in methodiek en praktijk. Leuven: Acco.Google Scholar
  10. Derksen, J.J.L., Sloor, H., Mey, H.R.A. de, & Hellenbosch, G. (1993). MMPI-2 handleiding bij afname, scoring en interpretatie. Nijmegen: PEN.Google Scholar
  11. First, M.B., Spitzer, R.L., Gibbon, M., & Williams, J.B.W. (1996). Structured Clinical Interview for DSM-IV Axis I disorders (SCID-I), Patient edition (SCID-I/P, Version 2.0). New York: Biometric Research Department. (Nederlandse vertaling: zie Groenestijn et al.)Google Scholar
  12. First, M.B., Spitzer, R.L., Gibbon, M., Williams, J.B.W., & Benjamin, L. (1997). Structured Clinical Interview for DSM-IV Personality Disorders (SCID-II). Washington DC: American Psychiatric Press. (Nederlandse vertaling: zie Weertman, Arntz & Kerkhofs)Google Scholar
  13. Genderen, H. van, & Arntz, A. (2005). Schemagerichte cognitieve therapie bij borderline persoonlijkheidsstoornis. Amsterdam: Uitgeverij Nieuwezijds.Google Scholar
  14. Giesen-Bloo, J., Dyck, R. van, Spinhoven, Ph., Tilburg, W. van, Dirksen, C., Asselt, T. van, Kremers, I., Nadort, M., & Arntz, A. (2006). Outpatient psychotherapy for borderline personality disorder: Randomized trial of schema-focused therapy vs transference focused psychotherapy. Archives of General Psychiatry, 63, 649–658.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  15. Groenestijn, M.A.C., Akkerhuis, G.W., Kupka, R.W., Schneider, N., & Nolen, W.A. (1999). Gestructureerd klinisch interview voor de vaststelling van DSM-IV as-I-stoornissen. Lisse: Swets Test Publishers. (Oorspronkelijke titel: zie First et al.)Google Scholar
  16. Hoekstra, H.A., Ornel, J., & Fruyt, F. de (1996). NEO Persoonlijkheidsvragenlijst. Lisse: Swets & Zeitlinger.Google Scholar
  17. Manen, J.G. van, Kamphuis, J.H., Visbach, G.T., Ziegler, U.M., Gerritsen, A., Rossum, G. van, Rijnierse, P.M., Timman, R., & Verheul, R. (aangeboden voor publicatie). How do intake clinicians use patient characteristics to select treatment for patients with personality disorders?Google Scholar
  18. Svartberg, M., Stiles, T.C., & Sletzer, M.H. (2004). Randomized, controlled trial of the effectiveness of Short-Term Dynamic Psychotherapy and Cognitive Therapy for cluster C Personality Disorders. American Journal of Psychiatry, 161, 810–817.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  19. Verheul, R. (2007). Klinische bruikbaarheid van dimensies versus categorieën in de diagnostiek van persoonlijkheidsstoornissen. In: R. Verheul & J. H. Kamphuis (red.), De toekomst van persoonlijkheidsstoornissen: diagnostiek, behandeling en beleid. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.Google Scholar
  20. Vermote, R. (2006). Indicatiestelling bij borderline persoonlijkheidsstoornis: bevindingen vanuit de psychodynamisch psychotherapeutische kliniek en onderzoek. In: P. Claes, P. Bijttebier, T. Vercruysse, L. Hamelinck & E. De Bruyn (red.), Tot de puzzel past, psychodiagnostiek in methodiek en praktijk. Leuven: Acco.Google Scholar
  21. Weertman, A., & Artnz, A. (2007). Effectiveness of treatment of childhood memories in cognitive therapy for personality disorders: A controlled study contrasting methods focusing on the present and methods focusing on childhood memories. Behaviour Research and Therapy, 45, 2133–2143.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  22. Weertman, A., Arntz, A., & Kerkhofs, M. (2000). Gestructureerd klinisch interview voor DSM-IVpersoonlijkheidsstoornissen. Lisse: Swets Test Publishers. (Oorspronkelijke titel: zie First et al., 1997.)Google Scholar
  23. Werkgroep richtlijn persoonlijkheidsstoornissen (2008). Multidisciplinaire richtlijn Persoonlijkheidsstoornissen. Richtlijn voor de diagnostiek en behandeling van volwassen patiënten met een persoonlijkheidsstoornis (conceptversie). Utrecht: Trimbos-instituut.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Uitgeverij 2008

Authors and Affiliations

  • A. Weertman
  • H. de Saeger

There are no affiliations available

Personalised recommendations