Der Staatspräsident

  • Klaus Ziemer

Zusammenfassung

Das Amt des Staatspräsidenten wurde in Polen mit der Verfassung vom 17. März 1921 eingeführt. Auch die als autoritär kritisierte Verfassung von 1935 behielt dieses Amt bei. Ihre Bestimmungen ermöglichten es immerhin, dass der Präsident nach der Niederlage Polens 1939 das Amt legal an einen zunächst in Frankreich, danach ab 1940 an einen in London residierenden Nachfolger übergeben konnte. Die polnische Exilregierung beanspruchte die Kontinuität und Legitimität des Amtes, auch als in Polen ein kommunistisches Regime etabliert wurde. Der letzte Exilpräsident Ryszard Kaczorowski kam erst zur Amtseinführung des demokratisch gewählten Staatspräsidenten Lech Wałęsa Ende 1990 nach Warschau, übergab die Staatsinsignien der Zweiten Republik und erkannte damit die Legitimität des Präsidenten der Dritten Republik an.

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

Literatur

  1. Alberski, Robert 2011: Polityczne funkcje wyborów prezydenckich w Polsce w 2010 roku, in: Okrzesik/ Wojtasik, 7-20.Google Scholar
  2. Ajnenkiel, Andrzej (Red.) 1991: Prezydenci Polski, Warszawa.Google Scholar
  3. Chorążewska, Anna 2008: Model prezydentury w praktyce politycznej po wejściu w życie Konstytucji RP z 1997r., Warszawa.Google Scholar
  4. Ciapała, Jerzy 2007: The issue of the legal responsibility of the President of the Republic of Poland, in: The Sejm Review. Third Special Edition, 61-82; auch zugänglich unter http://orka.sejm.gov.pl/przeglad.nsf/xWgRokuAng/2007/$File/ps3_2007_eng.pdf.
  5. Ciapała, Jerzy 1999: Prezydent w systemie ustrojowym Polski (1989-1997), Warszawa.Google Scholar
  6. Dudek, Dariusz 2010: Prezydent a rząd – rozdział zadań i kompetencji ustrojowych, in: Zubik, Marek (Red.): Dwadzieścia lat transformacji ustrojowej w Polsce, Warszawa, 263-285.Google Scholar
  7. Frankiewcz, Anna 2004: Kontrasygnata aktów urzędowych Prezydenta RP, Kraków.Google Scholar
  8. Gerhardt, Sebastian 1999: Die Stellung des polnischen Präsidenten in Verfassungsrecht und –praxis seit 1989, in: Osteuropa-Recht 45 (3), 217-237.Google Scholar
  9. Glajcar, Rafał 2006: Relacje Prezydenta z Radą Ministrów, in: Glajcar/ Migalski, 104-145.Google Scholar
  10. Glajcar, Rafał/ Migalski, Marek (Red.) 2006: Prezydent w Polsce po 1989 r. Studium politologiczne, Warszawa.Google Scholar
  11. Jaskiernia, Jerzy 2010: Współdziałanie Prezydenta i Rady Ministrów w sferze polityki zagranicznej, in: Państwo i Prawo 6 (772), 3-18.Google Scholar
  12. Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość“: Raport nr 4/2009. Projekt zmian Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (z dnia 2 kwietnia 1997 r.), Warszawa 2009; auch zugänglich unter www.dip.org.pl/Raport_8_08-09-2009_nierozkladowki.pdf (31.07.2012).
  13. Muszyński, Jerzy 2002: Prezydentura w Polsce, Wrocław.Google Scholar
  14. Okrzesik, Janusz/ Wojtasik, Waldemar (Red.) 2011: Wybory prezydenckie 2010, Katowice.Google Scholar
  15. Sarnecki, Paweł 2000: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz do przepisów, Kraków.Google Scholar
  16. Słomka, Tomasz 2005: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej po 1989 roku. Ujęcie porównawcze, Warszawa.Google Scholar
  17. Słomka, Tomasz 2008: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – moderator systemu konstytucjnego państwa, in: Jakubowski, Wojciech/ Słomka, Tomasz (Red.): Porządek konstytucyjny w Polsce, Warszawa/ Pułtusk, 123-136.Google Scholar
  18. Więckowska, Anna 2007: The Right of Veto of the President of the Republic of Poland in Political Practice after the Coming into Force of the New Constitution, in: The Sejm Review. Third Special Edition, 39-60; auch zugänglich unter http://orka.sejm.gov.pl/przeglad.nsf/xWgRokuAng/2007/$File/ps3_2007_eng.pdf.

Copyright information

© Springer Fachmedien Wiesbaden 2013

Authors and Affiliations

  • Klaus Ziemer
    • 1
  1. 1.Kardinal-Stefan-Wyszyński-Universität WarschauWarschauPolen

Personalised recommendations