Advertisement

Eetstoornissen

Augustus 2018
  • L. Libbers
Chapter

Samenvatting

Eetstoornissen, zoals anorexia nervosa, boulimia nervosa en de eetbuistoornis, zijn ernstige psychiatrische aandoeningen. Diverse factoren spelen een rol bij het ontstaan. Een eetstoornis begint vaak in de puberteit en het betreft meestal vrouwen. Bij anorexia nervosa staat de angst om in gewicht aan te komen centraal. Door extreem lijnen, soms in combinatie met andere gewichtsverminderende maatregelen zoals overmatig bewegen of braken, ontstaat ondergewicht met allerlei mogelijke lichamelijke complicaties. Behandeling (motivering, voedingstherapie, cognitieve gedragstherapie) wordt bemoeilijkt doordat de patiënten (de ernst van) de ziekte ontkennen. Bij boulimia nervosa worden eetbuien gevolgd door compensatiegedrag, meestal braken of laxeren. Bij de eetbuistoornis heeft de patiënt ook eetbuien, maar worden deze niet gecompenseerd. Omdat de patiënten zich schamen, bestaat de stoornis vaak lang in het geheim. Naast cognitieve gedragstherapie kan medicatie van waarde zijn. De diëtist speelt in de behandeling een belangrijke rol. Het opbouwen van een goede werkrelatie met de patiënt is cruciaal.

Literatuur

  1. American Psychiatric Association (APA) (2014). Handboek voor de classificatie van psychische stoornissen. Nederlandse vertaling van Diagnostic and Statistical of mental disorders, DSM-5 (5th ed.). Amsterdam: Uitgeverij Boom.Google Scholar
  2. Bryant-Waugh, R., Knibbs, J., Fosson, A., Kaminski, Z., & Lask, B. (1988). Long term follow up of patients with early onset anorexia nervosa. Archives of disease in childhood, 63, 5–9.CrossRefPubMedPubMedCentralGoogle Scholar
  3. Calderoni, S., Muratori, F., Leggero, C., Narzisi, A., Apicella, F., Balottin, U., et al. (2013). Neuropsychological functioning in children and adolescents with restrictive-type anorexia nervosa: An in-depth investigation with NEPSY-II. Journal Clinical Experimental Neuropsychology, 2, 167–179.CrossRefGoogle Scholar
  4. Carretero-García, A., Sánchez Planell, L., Doval, E., Rusinol Estragués, J., Raich Escursell, R. M., & Vanderlinden, J. (2012). Repeated traumatic experiences in eating disorders and their association with eating symptoms. Eating & Weight Disorders, 17, e267–e273.CrossRefGoogle Scholar
  5. Erskine, H. E., Whiteford, H. A., & Pike, K. M. (2016). The global burden of eating disorders. Current opinion in psychiatry, 29, 346–353.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  6. Fairburn, C. G., Cooper, Z., & Shafran, R. (2003). Cognitive behaviour therapy for eating disorders: A ‘transdiagnostic’ theory and treatment. Behaviour Research and Therapy, 41(5), 509–528.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  7. Garber, A. K., Sawyer, S. M., Golden, N. H., Guarda, A. S., Katzman, D. K., Kohn, M. R., et al. (2016). A systematic review of approaches to refeeding in patients with anorexia nervosa. International Journal of Eating Disorders, 49(3), 293–310.  https://doi.org/10.1002/eat.22482.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  8. Gentile MG, Pastorelli P, Ciceri R, et al. (2010). Specialized refeeding treatment for anorexia nervosa patients suffering from extreme undernutrition. Clinical Nutrition, 29, 627–632.Google Scholar
  9. Gezondheidsraad (2015). Richtlijnen goede voeding. Den Haag: Gezondheidsraad.Google Scholar
  10. Hay, P. J., & Bacaltchuk, J. (2001). Extracts from ‘Clinical Evidence’: Bulimia nervosa. British Medical Journal, 323(7303), 33–37.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  11. Hay, P., Chinn, D., Forbes, D., Madden, S., Newton, R., Sugenor, L., et al. (2014). The Royal Australian and New Zealand College of Psychiatrists clinical practice guidelines for the treatment of eating disorders. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 48(11), 977–1008.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  12. Hay, P. J., & Claudino, A. M. (2012). Clinical psychopharmacology of eating disorders: A research update. International Journal of Neuropsychopharmacology, 15(2), 209–222.  https://doi.org/10.1017/S1461145711000460.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  13. Hoek, H. W., & Elburg, A. van (2014). Voedings- en eetstoornissen in de DSM-5. Tijdschrift voor Psychiatrie, 56(3), 187–191.PubMedGoogle Scholar
  14. Kohn, M. R., Madden, S., & Clarke, S. D. (2011). Refeeding in anorexia nervosa: Increased safety and efficiency through understanding the pathophysiology of protein calorie malnutrition. Current Opinion in Pediatrics, 23, 390–394.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  15. Meije, D., Rijn, R. van, Kuijpers, W., Martens, M., Torre y Rivas, J. de la, & Klabbers, S. (2016). Achterbanraadpleging zorgstandaard eetstoornissen. Utrecht: Trimbos-instituut, ResCon, Weet, Ixta Noa. [opvraagbaar].Google Scholar
  16. Muise, A. M., Stein, D. G., & Arbess, G. (2003). Eating disorders in adolescent boys: A review of the adolescent and young adult literature. Journal of Adolescent Health, 33, 427–435.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  17. Polivy, J., & Herman, C. P. (2002). Causes of eating disorders. Annual Reviews of Psychology, 53, 187–213.CrossRefGoogle Scholar
  18. Prochaska, J., Diclemente, O., & Norcross, J. C. (1992). In search of how people change. American Psychologist, 47, 1102.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  19. Slof-Op ’t Landt, M. C. T., Meulenbelt, I., Bartels, M., Suchiman, H. E. D., Middeldorp, C. M., Houwing-Duistermaat, J. J., et al. (2011). Association study in eating disorders: TPH2 associates with anorexia nervosa and self-induced vomiting. Genes, Brain and Behavior, 10, 236–243.CrossRefGoogle Scholar
  20. Smink, F. R. E., Hoeken, D. van, & Hoek, H. W. (2013). Epidemiology, course and outcome of eating disorders. Current Opinion in Psychiatry, 26, 543–548.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  21. Stice, E. (2002). Risk and maintenance factors for eating pathology: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 128, 825–848.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  22. Stice, E., & Shaw, H. E. (2002). Role of body dissatisfaction in the onset and maintenance of eating pathology. A synthesis of research findings. Journal of Psychosomatic Research, 53, 985–993.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  23. Strober, M., & Johnson, C. (2012). The need for complex ideas in anorexia nervosa: Why biology, environment, and psyche all matter, why therapists make mistakes, and why clinical benchmarks are needed for managing weight correction. International Journal of Eating Disorders, 45, 155–178.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  24. Toyokawa, S., Uddin, M., Koenen, K. C., & Galea, S. (2012). How does the social environment ‘get into the mind’? Epigenetics at the intersection of social and psychiatric epidemiology. Social Science & Medicine, 74, 67–74.CrossRefGoogle Scholar

Overige bronnen

  1. Voedingsinterventie Eetstoornissen (VIE), gespecialiseerd netwerk voor diëtisten die werk met eetstoornispatiënten. www.dietisten-eetstoornissen.nl.
  2. Nederlandse Academie voor Eetstoornissen, landelijke vereniging voor eetstoornissen. www.naeweb.nl.
  3. WEET, patiëntenvereniging voor eetstoornissen. www.weet.info.
  4. Zorgstandaard Eetstoornissen, Netwerk Kwaliteitsontwikkeling GGZ (2017). www.kwaliteitsontwikkelingggz.nl.

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum is een imprint van Springer Media B.V., onderdeel van Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  • L. Libbers
    • 1
  1. 1.HengeloNederland

Personalised recommendations