Zusammenfassung
Therapieontrouw is een veel voorkomend verschijnsel, waardoor de zorg minder effectief wordt. Immers voor het welslagen van een behandeling of preventiemaatregel is therapietrouw cruciaal. Voor artsen blijkt het vaak een ongrijpbaar fenomeen, al zijn apothekers steeds alerter en worden patiënten beter geïnstrueerd dan voorheen. Hoewel patiënten nogal eens hun medicijnen lijken te vergeten, kan therapieontrouw veelal voortkomen uit een bewuste keuze, berustend op de eigen denkbeelden van de patiënt over ziekte en de behandeling daarvan. Onverschilligheid over zelfverzorging, hygiëne en gezondheid en de onwil om medische hulp te zoeken of te aanvaarden spelen bij ouderen vaak een rol. Problemen met therapietrouw doen zich overigens voor in alle fasen van de behandeling: bij de aanvang, gedurende en bij het stoppen. Therapieontrouw heeft niet alleen een negatief effect op de behandelresultaten, maar ook op de kwaliteit van leven van patiënten. Jaarlijks zouden er 41 000 ziekenhuisopnames plaatsvinden als gevolg van verkeerd gebruik van medicijnen met 20% hiervan als gevolg van therapieontrouw. [1] Zo zijn in feite verkeersongevallen (en een deel van de bedrijfsongevallen) door het negeren van de adviezen over alcoholgebruik en de rijvaardigheidbeïnvloedende medicijnen ook gevolgen van therapieontrouw. Schattenderwijs belopen de kosten van therapieontrouw alleen al in Nederland in de honderden miljoenen, zo niet miljarden euro's per jaar en bedraagt het aantal jaarlijkse doden wereldwijd hierdoor ongeveer 125 000.
Preview
Unable to display preview. Download preview PDF.
Literatuur
- 1.Hospital Admissions Related to Medication (HARM). Een prospectief, multicenter onderzoek naar geneesmiddel gerelateerde ziekenhuisopnames. Eindrapport HARMonderzoek. Utrecht: Utrecht Institute for Pharmaceutical Sciences; 2006.Google Scholar
- 2.Klok T, Sulkers EJ, Kaptein AA, Duiverman EJ, Brand PLP. Therapietrouw bij chronisch zieken; patiëntgerichte benadering is noodzakelijk. Ned Tijdschr Geneeskd 2009;153: A420.PubMedGoogle Scholar
- 3.Harper I. Extreme condition, extreme measures? Compliance, drug resistance, and the control of tuberculosis. Anthropology&Medicine 2010;17:201–4.Google Scholar
- 4.Baker DW, Wolf MS, Feinglass J, Thompson JA, Gazmararian JA, Huang J. Health literacy and mortality among elderly persons. Arch Intern Med 2007;167:1503–9.CrossRefPubMedGoogle Scholar
- 5.Kikkert M. Medication adherence in patients with schizophrenia: a means to an end. Academisch proefschrift mrt 2010 UVA.Google Scholar
- 6.Dulmen S van, Dijk L van. In gesprek over praktijkondersteuning en therapietrouw. Tijdschrift. Praktijkondersteuning 2010;5:70–5.CrossRefGoogle Scholar
- 7.Menckeberg T, Dijk L van, Bensing J, Dulmen S van. Naar een solide basis voor therapietrouw: resultaten van een programmeringsstudie naar draagvlak en contouren voor een onderzoeksprogramma. 2008 www.nivel.nl
- 8.Sanden MCA van der, Meijman FJ. Approaches different goals of dialogue leading to different science communication. Public Understanding of Science 2008;17:89.CrossRefGoogle Scholar
- 9.Leendertse A.Hospital admissions related to medication: prevalence, provocation and prevention. Academisch proefschrift Utrecht 2010.Google Scholar