Advertisement

Ontwikkeling van mens en organisatie: de culturele dimensie

  • Theo van Dellen
  • Meindert Slagter

Abstract

De globalisering en de bestendige technologische, economische en maatschappelijke ontwikkelingen naar de kennissamenleving (zie ook Van Dellen & Van der Kamp, hoofdstuk 15) zorgen er in moderne arbeidsorganisaties voor dat er steeds meer aandacht is voor de opleiding en (loopbaan)ontwikkeling van medewerkers. Daarmee wordt ook de rol van Human Resource Development (HRD) met de dag belangrijker. In dit hoofdstuk wordt allereerst kort ingegaan op verschillende HRD-benaderingen. Twee gevalsbeschrijvingen tonen vervolgens hoe de inhoud en vormgeving van HRD sterk verband houden met de (bedrijfstak-) specifieke organisatorische, structurele en culturele kenmerken van de context. Zo komt ook een aantal typerende kenmerken van het werkveld naar voren. Het begrip leerklimaat, zoals geformuleerd door Baars-Van Moorsel (2003), wordt geïntroduceerd als uitdrukking van deze kenmerken en de (ped)agogisch kwaliteiten van de context. Daaropvolgend worden er grofweg drie perspectieven op HRD onderscheiden. Deze perspectieven laten zich het beste onderscheiden aan de hand van een aantal waardedimensies, zoals samenwerking, verantwoordelijkheid, doel enzovoort. Het hoofdstuk wordt besloten met een herdefiniëring van het (ped)agogische begrip leerklimaat aan de hand van deze waardedimensies.

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

Literatuur

  1. Aken, T.G.C. van (2002). Talentenbeleid. Opleiding & Ontwikkeling. Tijdschrift voor Human Resource Development, 15(12), 9–11.Google Scholar
  2. Baars-VanMoorsel, M. (2003). Leerklimaat. De culturele dimensie van leren in organisaties. Delft: Eburon.Google Scholar
  3. Bergenhenegouwen, G.J. (2001). De HRD functie in de 21ste eeuw: balanceren tussen uitersten. In J.W.M. Kessels & R. Poell (red.), Human Resource Development. Organiseren van het leren. Alphen aan den Rijn: Samsom.Google Scholar
  4. Bergenhenegouwen, G.J., Mooijman, E.A.J., & Tillema, H.H. (1998). Strategisch Opleiden en leren in organisaties. Deventer: Kluwer Bedrijfsinformatie.Google Scholar
  5. Bolt, H.F., & Dellen, Th. van (2006). Professionele ontwikkeling in de zorg? In P.W.J. Schramade (red.), Handboek Effectief Opleiden (42, pp. 211–222). Den Haag: Elsevier Bedrijfsinformatie b.v.Google Scholar
  6. Coutu, D. (2002). Edgar Schein: de angst om te leren. Holland Management Review 19(84), 44–52.Google Scholar
  7. Covey, S.R. (1989). The 7 habits of highly effective people. New York: FIRESIDE Simon & Schuster Inc.Google Scholar
  8. Daft, R.L. (2001). Organization Theory and Design (7th ed.). Mason: South-Western College Publishing.Google Scholar
  9. Dellen, T. van (2001). De humanistische opleidingskunde. In J.W.M. Kessels & R. Poell (red.), Human Resource Development. Organiseren van het leren. Alphen aan den Rijn: Samsom.Google Scholar
  10. Dellen, T. van (2002). Persoonlijk constructivisme: het einde of nieuwe begin van de Pedagogische Wetenschappen. Opleiding & Ontwikkeling. Tijdschrift voor Human Resource Development, 15(10), 6–9.Google Scholar
  11. Dellen, T. van (2003). Is Human Resource Development vooral een kwestie van aanpassen? Explorerende en opiniërende reflectie op HRD. Tijdschrift voor Management en Organisatie, 57(1), 53–66.Google Scholar
  12. Dellen, Th. van (2006). HRD-typen en typologieen: een overzicht en een vergelijking. In P.W.J. Schramade (red.): Handboek Effectief Opleiden (41, pp. 13–26). Den Haag: Elsevier Bedrijfsinformatie b.v.Google Scholar
  13. Dellen, Th. van, & Hauwen W. (2007). Organisatieontwikkeling in de metaal? In P.W.J. Schramade (red.), Handboek Effectief Opleiden (44, pp. 251–274). Den Haag: Elsevier Bedrijfsinformatie b.v.Google Scholar
  14. Gent, B. van & H. van der Zee (2001). Handboek Resource Development. Den Haag: Elsevier.Google Scholar
  15. Goldstein, I.L., & Ford, J.K. (2002). Training in organizations (Fourth edition). Belmont: Wadsworth Group.Google Scholar
  16. Hofstede, G. (1999). Allemaal andersdenkenden. Amsterdam: Contact.Google Scholar
  17. Jacobs, D. (2001). Echt leren doet ook pijn. Opleiding & Ontwikkeling. Tijdschrift voor Human Resource Development, 12(5), 31–34.Google Scholar
  18. Krogt, F.J. van der (1995). Leren in netwerken: Veelzijdig organiseren van leernetwerken met het oog op humaniteit en arbeidsrelevantie. Utrecht: Lemma.Google Scholar
  19. Kuchinke, K.P. (2003). Contingent HRD: Toward a Theory of Variation and Differentiation in Formal Human Resource Development. Human Resource Development Review, 3, 294–309.CrossRefGoogle Scholar
  20. Langeveld, M.J. (1946). Beknopte theoretische paedagogiek. Groningen: Wolters-Noordhoff.Google Scholar
  21. Maslow, A.H. (1954). Motivation and personality. New York: Harper & Row, Inc.Google Scholar
  22. Meijering, F., & Slagter, M. (2001). Competentie & employability. Op weg naar post(moderne) HRM-interventies. Sociale interventie, 10(1), 25–37.Google Scholar
  23. Nijk, A.J. (1978). De mythe van zelfontplooiing en andere wijsgerig-andragogische opstellen. Meppel: Boom.Google Scholar
  24. Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. New York: International Universities Press.CrossRefGoogle Scholar
  25. Poell, R. (2006). Personeelsontwikkeling in ontwikkeling. Naar een werknemersperspectief op Human Resource Development. Tilburg: Universiteit van Tilburg.Google Scholar
  26. Rogers, C.R. (1961). On becoming a person. A therapist view of psychotherapy. London: Constable & Company Ltd.Google Scholar
  27. Rokeach, M. (1973). The nature of human values. New York: The Free Press.Google Scholar
  28. Sanden, J. van der (2001). Opleiden vanuit een constructivistisch perspectief. In J.W.M. Kessels & R. Poell (red.), Human Resource Development. Organiseren van het leren. Alphen aan den Rijn: Samsom.Google Scholar
  29. Schoemaker, M. (2005). Talent, competentie en prestatie: een complexe driehoek. Tijdschrift voor Human Resource Development. Opleiding & ontwikkeling, 5, 29–31.Google Scholar
  30. Schramade, P.W.J. (2001). Human Performance Technology: waar komt het vandaan, hoe staat het ermee en waar kan en moet het heen? In B. Gent & H. van der Zee (red.), Handboek Resource Development (pp. 141–168). Den Haag: Elsevier.Google Scholar
  31. Sprenger, C. (2000). Leerpraktijken. Rotterdam: Erasmus Universiteit. Academisch Proefschrift.Google Scholar
  32. Swanson, R.A., & Holton III, E.F. (2001). Foundations of human resource development. San Francisco: Berret-Koehler.Google Scholar
  33. Thijssen, J.G.L. (1991). Typologie van HRD-beleidsconcepten. Opleiding & ontwikkeling. 7/8(4), 19–25.Google Scholar
  34. Wierdsma, A.F.M. & Wieringa, J. (2002). Lerend organiseren, als meer van hetzelfde niet helpt. Groningen: Wolters-Noordhoff.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Uitgeverij 2009

Authors and Affiliations

  • Theo van Dellen
  • Meindert Slagter

There are no affiliations available

Personalised recommendations