Advertisement

Ervarend leren

  • Th. Ruikes

Samenvatting

In de afgelopen twintig jaar is in de Nederlandse en Vlaamse jeugdzorg steeds meer gebruikgemaakt van projecten ervarend leren. Geleidelijk aan zijn uitgewerkte methodieken en programma’s ontstaan. Dit hoofdstuk bevat een overzicht van de stand van zaken van het ervarend leren in Nederland.

Literatuur

  1. Berg, P. van den, & Scholte, E. (1986). Overleven om te leven: een onderzoek van het proces en de effekten van een overlevingstrektocht van de Stichting Haagse Hervormde Kindertehuizen in de periode april-augustus 1985. Den Haag: Stichting Haagse Hervormde Kinderhuizen.Google Scholar
  2. Duindam, T., Glas, M. , & Ploeg, J. van der (1996). De Sprong Wagen. Activerende hulpverlening in de jeugdzorg. Utrecht: NIZW.Google Scholar
  3. Dijk, A.G. van, & Hilhorst, N.C. (1992). Eindrapportage overall-evaluatie experimenten ervaringsleren in de jeugdhulpverlening. Amsterdam: Van Dijk, Van Soomeren en Partners.Google Scholar
  4. Fatke, R. (1988). Erlebnispädagogik – Grundlagen und Grenzen. Sozialarbeit, 20, (6), 21-32.Google Scholar
  5. Gageldonk, A. van, & Bartel, A. (1990). Evaluatieonderzoek in de jeugdhulpverlening. Leiden: COJ.Google Scholar
  6. Gass, M.A. (1993). Foundations of adventure therapy. In M. Gass (Ed.), Adventure therapy: Therapeutic applications of Adventure programming (pp. 3-11). Dubuque, Iowa: Kendall/Hunt Publishing Company.Google Scholar
  7. Greenaway, R. Website: www.reviewing.co.uk.
  8. Heckmair, B., & Michl, W. (1993). Erleben und lernen. Einstieg in die Erlebnispädagogik. Berlin: Luchterhand.Google Scholar
  9. Kimball, R.O., & Bacon, St. (1989). The wilderness challenge model. In R.D. Lyman, S. Prentice-Dunn & S. Gabel (Eds.), Residential and inpatient treatment of children and adolescents (pp. 143-154). New York: Plenum Publishing Corporation.Google Scholar
  10. Kolb, D.A. (1984). Experiential learning. Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs N.J.: Prentice-Hall.Google Scholar
  11. Miles, J.C., & Priest, S. (1999). Adventure Programming. State College (PA): Venture Publishing Inc.Google Scholar
  12. Nadler, R.S., & Luckner, J.L. (1992). Processing the adventure experience. Theory and practice. Dubuque, Iowa: Kendall/Hunt Publishing Company.Google Scholar
  13. Priest, J., & Dixon, T. (1990). Safety practices in adventure programming. Boulder: American Association of Experiential Learning.Google Scholar
  14. Ruikes, Th.J.M. (1994). Ervaren en leren. Theorie en praktijk van het ervaringsleren voor jeugdhulpverlening, jeugdbescherming en jeugdwerk. Utrecht: SWP.Google Scholar
  15. Ruikes, Th.J.M., & Deckers, E.J. (1998). De Tukker; activerende vaar-leer-werkprojecten voor jongeren. Enschede: BJ Twente.Google Scholar
  16. Senninger, T. (2000). Abenteuer leiten – in Abenteuern leiten. Münster: Ökotopia Verlag.Google Scholar
  17. Vries, D. de, & Scholte, E.M. (1996). Overlevingstrektocht als begeleidingsmiddel: voettrektochten – doelstellingen. In W. Hellinckx (red.), Kwaliteit in de hulpverlening met betrekking tot kinderen met psychosociale problemen (pp. 225-227). Leuven/Amersfoort: Acco.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, Houten 2005

Authors and Affiliations

  • Th. Ruikes

There are no affiliations available

Personalised recommendations