Advertisement

Systeemgerichte behandeling

  • Y.W. Choy

Samenvatting

In de jeugdzorg is men van oudsher doordrongen van de overtuiging dat de hulpverlening aan kinderen met psychische problemen gepaard dient te gaan met een aparte vorm van begeleiding van de ouders. Ongeveer vijftig jaar geleden ontstond het besef dat het gezin ook als eenheid in behandeling kon worden genomen.

Literatuur

  1. Ariel, S. (1992) Strategic family play therapy. West Sussex: John Wiley and Sons Ltd.Google Scholar
  2. Berkvens, E.D., & Robbe, M.A.G.P. (1996). Systeemtherapie gericht op het gezin. In F. Verheij & F.C. Verhulst (red.), Kinder- en jeugdpsychiatrie III, (p. 85-92). Assen: Van Gorcum.Google Scholar
  3. Boeckhorst, F. (1997). Meervoudige perspectieven. Systeemtherapie, 9 (1), 15-49.Google Scholar
  4. Campbell, T.L., & Patterson, J. (1995). The effectiveness of family interventions in the treatment of physical illness. Journal of Marital and Family Therapy, 21, 545-583.Google Scholar
  5. Choy, Y.W. (1996). Klinische systeemtherapie. In F. Verheij & F.C. Verhulst (red.), Kinder- en jeugdpsychiatrie III (p. 94-123). Assen: Van Gorcum.Google Scholar
  6. Choy, Y.W., & Muinen, I. (1999). Verbreiding, verdieping en verbetering van de systeemtherapie. Beleidsplan van de Nederlandse Vereniging voor Relatie- en Gezinstherapie. Amsterdam: NVRG.Google Scholar
  7. Compernolle, T. (1984). Korte ontwikkelingsgeschiedenis van de gezinstherapie. In J.J.P. Hendrickx, F. Boekhorst, T. Compernolle & A. van der Pas (red.), Handboek Gezinstherapie, 1, A.1 (Com 1-15). Deventer: Van Loghum Slaterus.Google Scholar
  8. Compernolle, T., & Brand, D. (1989). De praktijk van de structurele gezinstherapie. Handboek Gezinstherapie, 9, C.2 (Com 1-80). Deventer: Van Loghum Slaterus.Google Scholar
  9. Lange, A. (2000). Gedragsverandering in gezinnen. Groningen: Wolters-Noordhoff.Google Scholar
  10. Lasge, A., Blonk, R., Wiers, R., & Schraar, D. van der (1997). De Ouder-Kind Interactie Vragenlijst (OKIV). Kind en Adolescent, 18 (1), 15-34.Google Scholar
  11. Lebow, J., & Gurman, A.S. (1997). Het verschil dat de doorslag geeft. Een nieuw overzicht van bestaand onderzoek: goed nieuws voor relatie- en gezinstherapeuten. Gezinstherapie, 8 (3), 233-241.Google Scholar
  12. McGoldrick, M., & Gerson, R. (1985). Genograms in Family Assessment. New York: W.W. Norton & Company.Google Scholar
  13. Minuchin, S. (1973). Gezinstherapie. Utrecht/Antwerpen: Het Spectrum.Google Scholar
  14. Pas, A. van der (1994). Ouderbegeleiding als methodiek. Rotterdam: Ad. Donker.Google Scholar
  15. Pas, A. van der (1998). ‘U krijgt er een beschermengel bij’. In gesprek met Mariëtte Hoogsteder en Jeanine Suurmond. Ouderschap & Ouderbegeleiding, 1 (2), 164-173.Google Scholar
  16. Pinsof, W.M., & Wynne, L.C. (1997). Hoe doeltreffend is relatie- en gezinstherapie? Een empirisch overzicht, conclusies en aanbevelingen. Gezinstherapie, 8 (3), 242-286.Google Scholar
  17. Schoorl, P.M., Vries, A.K. de, & Wijnekus, M.C. (red.) (1988). Gezinsonderzoek. Nijmegen: Dekker & Van de Vegt.Google Scholar
  18. Selvini Palazzoli, M. (red.) (1979). Paradox en tegenparadox. Alphen aan den Rijn/Brussel: Samsom.Google Scholar
  19. Smit, H. (1998). Psycho-educatie en systeemtheorie. Systeemtherapie, 10 (1), 4-15.Google Scholar
  20. Watzlawick, P., Beavin, J.H., & Jackson, D.D. (1973). De pragmatische aspecten van de menselijke communicatie. Deventer: Van Loghum Slaterus.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, Houten 2005

Authors and Affiliations

  • Y.W. Choy

There are no affiliations available

Personalised recommendations