Advertisement

Therapietrouw

  • E.M.A. Smets
  • P.T. Nieuwkerk
  • A.M. Hoos
Part of the Quintessens book series (QUI)

Abstract

Hoe goed medische adviezen ook kunnen zijn, patiënten voeren ze niet altijd uit. Ze vergeten hun medicijnen, vergissen zich in de dosering of toedieningswijze, of besluiten op eigen initiatief te minderen of te stoppen, bijvoorbeeld omdat het effect tegenvalt of vanwege klachten die ze toeschrijven aan de medicijnen. Er is dan sprake van gebrek aan therapietrouw. Therapietrouw wordt meestal omschreven als de mate waarin het gedrag van de patiënt overeenkomt met het medische of gezondheidsadvies dat is gegeven. Gebrek aan therapietrouw beperkt zich niet tot medicijngebruik. Patiënten komen ook lang niet altijd afspraken na over veranderingen in gedrag, bijvoorbeeld ten aanzien van eetgewoonten, over vervolgconsulten of verwijzing. Het niet opvolgen van een advies kan opzettelijk (veranderen van dosis) of onopzettelijk (vergeten) zijn.

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

Literatuur

  1. Blumberg SJ. Guarding against threatening HIV prevention messages: an information-processing model. Health Educ Behav 2000;27:780–795.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  2. Es SM van, Coq EM le, Brouwer AI, Mesters I, Nagelkerke AF, Colland VT. Adherence related behaviour in adolescents with asthma: results from focus group interviews. J Asthma 1998;35:637–46.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  3. Haynes RB, McDonald H, Garg AX, Montague P. Interventions for helping patients to follow prescriptions for medications. Cochrane Database Syst Rev. 2002;(2):CD000011. The Cochrane Library .Google Scholar
  4. Horne R, Weinman J. Patients' beliefs about prescribed medicines and their role in adherence to treatment in chronic physical illness. J Psychosom Res 1999;47:555–67.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  5. Leventhal L, Diefenbach M, Leventhal EA. Illness cognition: using common sense to understand treatment adherence and affect cognition interactions. Cognit Ther Res 1992;16:143–63.CrossRefGoogle Scholar
  6. Liu H, Golin CE, Miller LG, Hays RD, Beck CK, Sanandaij S, et al. A comparison study of multiple measures of adherence to HIV protease inhibitors. Ann Int Med 2001;134:968–77.PubMedGoogle Scholar
  7. Rollnick S, Mason P, Butler C. Health behavior change. A guide for practitioners. London: Churchill Livingstone, 1999.Google Scholar
  8. Schippers GM, Jonge J de. Motiverende gespreksvoering. Maandbl Geest Volksgez 2002;57:250–65.Google Scholar
  9. Verver S, Poelman M, Bogels A, Chisholm SL, Dekker FS. Effects of instruction by practice assistants on inhaler technique and resiratory symptoms of patients. A controlled randomized videotaped intervention study. Family Practice 1996;13:35–40.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  10. Wroe AL. Intentional and unintentional nonadherence: a study of decision making. J Behav Med 2002;25:355–372.CrossRefPubMedGoogle Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2006

Authors and Affiliations

  • E.M.A. Smets
    • 1
  • P.T. Nieuwkerk
    • 1
  • A.M. Hoos
    • 1
  1. 1.Academisch Medisch Centrum-Universiteit van AmsterdamAmsterdam

Personalised recommendations