Advertisement

Oorsuizen

  • E. H. van de Lisdonk
  • F. J. A. van den Hoogen
Chapter

Oorsuizen of tinnitus behelst het waarnemen van geluid dat zijn bron niet heeft in de buitenwereld maar in het hoofd van betrokkene. In een aantal gevallen berust een tinnitus op het waarnemen van lichaamsgeluiden zoals het stromen van bloed, luchtwervelingen, samentrekken van spieren of bewegingen in een al dan niet afwijkend gewricht, zoals het kaakgewricht of de cervicale wervelkolom. Deze tinnitus kan soms ook geobjectiveerd worden. Meestal is een tinnitus echter een subjectieve beleving welke vermoedelijk ontstaat door een beschadiging van de haarcellen in de basale cochlea. Het waargenomen geluid wordt afhankelijk van de oorzaak zeer divers omschreven met woorden als brommen, fluiten, suizen, zoemen. Het kan permanent, intermitterend of als een pulserend fenomeen worden waargenomen en wordt gewoonlijk als onaangenaam en storend ervaren.

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

Literatuur

  1. 1.
    Heller MF, Bergman M. Tinnitus aurium in normally hearing persons. Ann Rhinol Laryngol 1953; 62: 72–83Google Scholar
  2. 2.
    Linden MW van der, Westert GP, Bakker DH de, Schellevis FG. Klachten en aandoeningen in de bevolking en in de huisartspraktijk. Tweede Nationale Studie naar ziekten en verrichtingen in de huisartspraktijk, deel 1. Utrecht: NIVEL ; 2004.Google Scholar
  3. 3.
    McCombe A, Baguley D, Coles R, et al. Guidelines for the grading of tinnitus severity: the results of a working group commissiones by the British Association of otolaryngologists, Head and neck Surgeons, 1999. Clin Otolaryngol 2001; 26: 388–393PubMedCrossRefGoogle Scholar
  4. 4.
    Newman CW, Jacobson GP, Spitzer JB. Development of the Tinnitus Handicap Inventory. Arch Otolaryngol Head Neck Surg. 1996 Feb; 122(2): 143–148PubMedGoogle Scholar
  5. 5.
    Okkes I, Oskam SK, Lamberts H. Van klacht naar diagnose. Episodegegevens uit de huisartspraktijk. Bussum: Coutinho; 1998.Google Scholar
  6. 6.
    Schots EDCM, Eekhof JAH, Knuistingh Neven A. Oorsuizen. Huisarts en Wetenschap 2004; 47: 662–664Google Scholar
  7. 7.
    Dizziness, hearing loss and tinnitus (ed: RW Baloh). Philadelphia: F.A. Davis Company; 1998.Google Scholar
  8. 8.
    Eekhof AH, Ek JW, Weert HCPM van, et al. NHG-Standaard Slechthorendheid. Huisarts Wet 1997; 40: 70–78Google Scholar
  9. 9.
  10. 10.
    Crummer RW, Hassan GA. Diagnostic approach to tinnitus. American Family Physician 2004; 69: 120–126PubMedGoogle Scholar
  11. 11.
    Bouvy ML, Brinkman JJFM, Jansman FGA. Oorsuizen (tinnitus) bij gebruik van hydrokinine en andere geneesmiddelen. Huisarts Wet 1999; 42: 318–320Google Scholar
  12. 12.
    Bates B. Physical examination and history taking. Philadelphia: Lippincott; 1999 7th ed.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2007

Authors and Affiliations

  • E. H. van de Lisdonk
    • 1
  • F. J. A. van den Hoogen
    • 2
  1. 1.Katholieke UniversiteitNijmegen
  2. 2.Universitair Medisch Centrum, St. RadboutNijmegen

Personalised recommendations