Advertisement

NGO in the Modern State

  • Agnieszka Joanna Legutko
Chapter
Part of the Palgrave Studies in Democracy, Innovation, and Entrepreneurship for Growth book series (DIG)

Abstract

The aim of the following article is to show the role of the 3rd sector in the development of the modern state and present special relations between three main forces—state, market and civil participation via non-governmental organizations (NGO). The recent crisis as well as the ongoing social and economic movements along with changes generated by globalization has clearly shown that market and state are no longer the only main creators of reality. NGOs are the one that gain more and more power, not only on social field but also on political and economic ground. The author poses a research question on the role of NGOs in modern state. The article states the hypothesis that the role of civil participation is a vital factor for smart development of the modern societies and is essential for the economic and political sphere. Firstly, I analyse the role of NGO as a balancing factor between the state and the market letting society to express its opinion. Latter, the author discusses the changing role of NGO, more power that is taken by civil movements and its growing influence nowadays. The article sums up the role of NGOs emphasizing that their input is necessary for the proper functioning of the modern state in new globalized reality

Keywords

NGO Non-governmental organization Third sector Modern democracy 

References

  1. Acocella, A. (2005). Economic policy in the age of globalisation. Cambridge: Cambridge Univeristy Press.CrossRefGoogle Scholar
  2. Akerstrøm, A. N. (Ed.). (2012). Hybrid forms of governance self-suspension of power. Basingstoke: Palgrave Macmillan.Google Scholar
  3. Anheier, H. K., Kaldor, M., & Glasius, M. (Eds.). (2004). Global civil society 2004/5. London: Sage.Google Scholar
  4. Betsill, M. M., & Corell, E. (2008). NGO diplomacy: The influence of nongovernmental organizations in international environmental negotiations. Cambridge, MA: MIT Press.Google Scholar
  5. Długosz, D., & Wygnański, J. J. (2005). Obywatele współdecydują, Przewodnik po partycypacji społecznej. Warszawa: Stowarzyszenie na rzecz Forum Inicjatyw Pozarządowych.Google Scholar
  6. Drucker, P. F. (2005). Zarzadzanie organizacja pozarządową: teoria i praktyka. Warszawa: Fundusz Współpracy: Program Phare Dialog Społeczny NGOs.Google Scholar
  7. ECOSOC. (2017). Giving civil society a voice [online]. Retrieved August 2017, from https://www.un.org/development/desa/en/news/intergovernmental-coordination/giving-civil-society-voice-at-un.html.
  8. ECOSOC NGO Branch. Retrieved July 15, 2017, from http://csonet.org/?menu=100.
  9. Evers, A., & Laville, J. L. (Eds.). (2004). The third sector in Europe globalization and welfare. Cheltenham: Edward Elgar Publishing.Google Scholar
  10. Gliński, P. (Ed.). (2005). Samoorganizacja społeczeństwa polskiego III sektor i wspólnoty lokalne w jednoczącej się Europie. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN.Google Scholar
  11. Górniak, K. (2008). W poszukiwaniu sprawnej I skutecznej organziacji non profit “Trzeci Sektor”, nr 13.Google Scholar
  12. Hausner, J. (2006). Organizacje pozarządowe–trzeci sektor współczesnego społeczeństwa. Krakow: Zeszyty Naukowe Akademii Ekonomicznej w Krakowie.Google Scholar
  13. Jordan, L, & Tuijl, P. (2006). NGO accountability. Politics, principles and innovations. Available via EarthScan, London. Retrieved August 19, 2017, from http://www.untag-smd.ac.id/files/Perpustakaan_Digital_2/NON%20GOVERNMENT%20ORGANIZATION%20NGO%20Accountability%20Politics,%20Principles%20and%20Innovations.pdf.
  14. Kafel, T. (2014). Metody profesjonalizacji organizacji pozarządowych. Kraków: Wydawnictwo UEK.Google Scholar
  15. Korten, D. C. (1987). Third generation NGO strategies: A key to people centered development world development (Vol. 15, s. 145–159). [Online]. Retrieved August 19, 2017, from http://livingeconomiesforum.org/sites/files/pdfs/Korten%20Third%20Generation%20NGO%20Strategies.pdf.
  16. Koźlicka, R. (2000). Pozycja sektora pozarządowego w Unii Europejskiej. Trzeci sektor w Unii. Przewodnik dla Organizacji pozarządowych, Klon/Jawor, Warszawa.Google Scholar
  17. Krueger, A. O. (1991). Government failures in development. National Bureau of Economic Research [online]. Retrieved August 16, 2017, from http://www.nber.org/papers/w3340.pdf.
  18. Krzyżanowska, M. (2000). Marketing usług organizacji niekomercyjnych. Warszwa: Wydaw. Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. L. Koźmińskiego.Google Scholar
  19. Kwiatkowska, M. (2010). NGOs, a demokracja w świecie globalizacji. In A. Pawłowska (Ed.), Niepaństwowi uczestnicy stosunków międzynarodowych. Lublin: WSPA.Google Scholar
  20. Langton, S. (1979). Citizen participation in America. Lexinton: Lexinton Books.Google Scholar
  21. Lasocik, Z. (1994). Centrum Informacji dla Organizacji Pozarządowych BORDO. Warszawa: Fundusz Współpracy.Google Scholar
  22. Leszek, P. (2010). Koncepcje zawodności rynku: teoria a rzeczywistość. Equilibrium, 1 (4).Google Scholar
  23. Levis, D. (2010). Nongovernmental organizations, definition and history. In H. K. Anheier & S. Toepler (Eds.), International Encyclopedia of civil society. New York: Springer.Google Scholar
  24. Lowenkron, F. B. (2007). Absurdist Republic. The Role of NGOs in the Development of Democracy. Available via NGO Pulse. Retrieved June 15, 2017, from http://www.ngopulse.org/article/role-ngos-development-democracy.
  25. Menkes, J., & Wasilkowski, A. (2014). Organizacje międzynarodowe. Prawo instytucjonalne. Warszawa: Wolters Kluwer.Google Scholar
  26. Putman, R. (2002). Democracies In Flux. The Evolution of social capital in contemporary society. New York: Oxford University Press.Google Scholar
  27. Rymsza, M. (2008). Organizacje pozarządowe. Dialog obywatelski. Warszawa: Polityka państwa, Instytut Spraw Publicznych.Google Scholar
  28. Stiglitz, J. (1998). Redefining the role of the state. World Bank.Google Scholar
  29. Sułek, A. (2009). Doświadczenia i umiejętności obywatelskie Polaków. In P. Gliński & A. Kościanowski (Eds.), Socjologia i Siciński – Style życia – społeczeństwo obywatelskie – studia nad przyszłością. IFiS PAN: Warszawa.Google Scholar
  30. Szacki, J. (Ed.). (1997). Ani książę, ani kupiec: obywatel. Kraków: Wydawnictwo Znak.Google Scholar
  31. Sztumski, J. (1993). Problemy teoretyczne związane z przyśpieszeniem zmian społeczno-gospodarczych w Polsce, w zbiorze, Społeczeństwo polskie w procesie demokratycznych przeobrażeń. Katowice: Janusza Sztumskiego.Google Scholar

Copyright information

© The Author(s) 2018

Authors and Affiliations

  • Agnieszka Joanna Legutko
    • 1
  1. 1.Cracow University of EconomicsKrakówPoland

Personalised recommendations