Chaos, Complexity, and Leadership in the Context of Organizational Uncertainty in Education and School Administration

Conference paper
Part of the Springer Proceedings in Complexity book series (SPCOM)

Abstract

The economic, political, social, and technological changes encountered in recent years affect organizations to keep up with the times and to survive as much as affect the individuals. On the other hand, any change planned by determining needs brings about organizational success. The general purpose of this research is analyzing scientific papers discussing the concepts of chaos, complexity, change, corporate culture, leadership, and risk which are the fundamental subjects related to organizational uncertainty in education and school administration. Scientific papers were examined and analyzed within the context of type, content, method, findings, comments, conclusions, and suggestions. According to the results of the paper revealing shortage of studies which examine organizational uncertainty in all aspects and together with the debates on the changes in the education system in the field, one may suggest conducting scientific studies in this field.

Keywords

Uncertainty Organizational uncertainty Change Chaos Complexity Risk Leadership 

References

  1. Açıkalın, A. (1994). Toplumsal kurumsal ve teknik yönleriyle okul yöneticiliği. Ankara: Pegem.Google Scholar
  2. Açıkalın, Ş. N., & Bölücek, C. A. (2014). Understanding of Arab spring with chaos theory- uprising or revolution. In S. Banerjee, Ş. Ş. Erçetin, & A. Tekin (Eds.), Chaos theory in politics (pp. 29–50). Germany., Ch 3: Springer.Google Scholar
  3. Açıkalın, Ş. N., & Erçetin, Ş. Ş. (2014). Great illusion in twenty-first century- Chaos knocking door. In S. Banerjee & Ş. Ş. Erçetin (Eds.), Chaos, complexity and leadership 2012. Germany: Springer Proceedings in Complexity Springer.  https://doi.org/10.1007/978-94-007-7362-2_1.Google Scholar
  4. Akbaşlı, S., & Üredi, L. (2014). Eğitim sistemindeki 4+4+4 yapılanmasına ilişkin öğretmen görüşleri. Journal of Teacher Education and Educators, 3(1), 109–136.Google Scholar
  5. Akpınar, B., Dönder, A., Yıldırım, B., & Karahan, O. (2012). Eğitimde 4+4+4 Sisteminin (Modelinin) Karşıt Program Bağlamında Değerlendirilmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 36, 25–39.Google Scholar
  6. Aksu, A. (2009). Kriz yönetimi ve vizyoner liderlik. Journal of Yaşar University, 4(15), 2435–2450.Google Scholar
  7. Alkaya, A., & Hepaktan, C. E. (2003). Organizational change. Yönetim ve Ekonomi, 10(1), 31–58.Google Scholar
  8. Alkın, M. C. (2006). Liderlik özellik ve davranışlarının belirlenmesi ve konuyla ilgili olarak yapılan bir araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.Google Scholar
  9. Argon, T., & Kösterelioğlu, M. A. (2009). Üniversite öğrencilerinin üniversite yaşam kalitesi ve fakülte kültürüne ilişkin algıları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(30), 43–61.Google Scholar
  10. Argüden, Y. (2004). Değişim yönetimi. İstanbul: Arge Danışmanlık Yayınları.Google Scholar
  11. Arslan Y. (2013). Belirsizlik Yönetimi (BELYÖN) Programının belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyine etkisi -Kadın öğretmen adayları üzerine deneysel bir araştırma. Yayınlanmamış YÜKSEK Lisans Tezi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.Google Scholar
  12. Arslan, H., Kuru, M., & Satıcı, A. (2005). İlköğretim ve ortaöğretim okullarındaki örgüt kültürünün karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 44, 449–472.Google Scholar
  13. Aslanargun, E. (2012). Okul müdürlerinin atanmaları sürecinde idari yargı kararları ve öne çıkan değerler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(3), 347–376.Google Scholar
  14. Aykaç N, Kabaran H ve Bilgin H (2014) Türkiye’de ve bazı Avrupa Birliği ülkelerindeki öğretmen yetiştirme uygulamalarının karşılaştırılmalı olarak incelenmesi (Almanya, Finlandiya, Fransa, İngiltere Ve Türkiye Örneği). Turkish Studies – International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 9/3 279–292.Google Scholar
  15. Bahtiyar Karadeniz, C. (2012). Öğretmenlerin 4+4+4 zorunlu eğitim sistemine ilişkin görüşleri. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 10(40), 34–53.Google Scholar
  16. Bakan, İ., & Büyükbeşe, T. (2010). Liderlik Türleri ve Güç Kaynaklarına İlişkin Mevcut-Gelecek Durum Karşılaştırması: Eğitim Kurumu Yöneticilerinin Algılarına Dayalı Bir Alan Araştırması. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(19), 73–84.Google Scholar
  17. Bakioğlu, A., & Demiral, S. (2013). Okul yöneticilerinin belirsizlik durumlarını algılama ve karar verme tarzları. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 38, 9–35.Google Scholar
  18. Balcı, A. (2001). Etkili Okul ve Okul Geliştirme. Ankara: PegemA.Google Scholar
  19. Bayramoğlu, G. (2016). Selcuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Adana Iss, 35, 49–63.Google Scholar
  20. Beabout, B. R. (2010). Urban school reform and the strange attractor of low-risk relationships. School Community Journal, 20(1), 9–30.Google Scholar
  21. Çelik, V. (2000). Eğitimsel liderlik (2nd ed.). Ankara: Pegem A Yayınevi.Google Scholar
  22. Çelikten, M., Şanal, M., & Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik Mesleği ve Özellikleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207–237.Google Scholar
  23. Cerit, Y., Akgün, N., Yıldız, K., & Soysal, M. R. (2014). Yeni eğitim sisteminin (4+4+4) uygulanmasında yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri (Bolu İl Örneği). Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Uluslar arası e-dergi, 4, 1.Google Scholar
  24. Clark, C. M., & Floden, R. E. (1988). Preparing teachers for uncertainty. Teachers College Record Summer 1988.Google Scholar
  25. Covello, V. T. (2001). Risk communication, the west nile virus epidemic and bioterrorism: Responding to the communication challenges posed by the intentional or unintentional release of a pathogen in an urban setting. Journal of Urban Health, 78(2), 382–391.CrossRefGoogle Scholar
  26. Demir, S. B., Doğan, S., & Pınar, M. A. (2013). 4+4+4 yeni eğitim sistemi’nin yansımaları: beşinci sınıflardaki eğitim-öğretim sürecinin branş öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Turkish Studies – International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8/9, 1081–1098.Google Scholar
  27. Demiral, S. (2014). Okul yöneticilerinin belirsizlik durumlarına ilişkin algıları ve belirsizlikle başa çıkma yolları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı Eğitim Yönetimi ve Denetimi Bilim Dalı, İstanbul.Google Scholar
  28. Demirkasımoğlu, N. (2011). Türk Eğitim Sisteminde Bir Alt Sistem Olan Denetim Sisteminin Seçilmiş Bazı Ülkelerin Denetim Sistemleri İle Karşılaştırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(23), 23–48.Google Scholar
  29. Diker, N., & Ökten, A. N. (2009). Kaos’dan düzene; “sinerjetik toplum, sinerjik yönetim ve sinerjist planlama” – örnek olay: 1999 Marmara Depremleri sonrası kaos ve kendi-kendine organizasyon süreci içinde bir ilkokulun yapımı. Megaron, 4(3), 147–162.Google Scholar
  30. Dopson, S., & Neuman, J. E. (1998). Uncertainty contrariness and the double-find: Middle managers’ reactions to changing contracts. British Journal of Management, 9(3), 53–70.CrossRefGoogle Scholar
  31. Durna, U. (2002). Yenilik yönetimi. Ankara: Nobel Yayınları.Google Scholar
  32. Elma, C., & Çınkır, Ş. (2002). 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu, Ankara. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları 191 16.Google Scholar
  33. Epçaçan, C. (2014). İlkokul ve ortaokul öğretmen ve yöneticilerinin 4+4+4 eğitim sistemine ilişkin görüşleri (Siirt İli Örneği). EKEV Akademi Dergisi, 18(58), 505–522.Google Scholar
  34. Erçetin, Ş. Ş. (1998). Kuantum Liderlik Paradigması. Çağdaş Eğitim, 9–12.Google Scholar
  35. Erçetin, Ş. Ş. (2000). Lider sarmalında vizyon. Ankara: Önder Matbaacılık.Google Scholar
  36. Erçetin, Ş. Ş., & Açıkalın, Ş. N. (2016). Lead-entropy: Redefining leadership from the perspective of organizational entropy. In Ş. Ş. Erçetin & H. Bağcı (Eds.), Handbook of research on chaos and complexity theory in the social sciences. IGI Global Publication, Ch. 14, 183–194 doi: https://doi.org/10.4018/978-1-5225-0148-0.ch014.
  37. Erçetin, Ş. Ş., & Kamacı, M. C. (2008). Quantum leadership paradigm. World Applied Sciences Journal, 3(6), 865–868.Google Scholar
  38. Erçetin, Ş. Ş., & Kayman, E. A. (2014). How to be a quantum leader in an intelligent organization? In Ş. Ş. Erçetin & S. Banerjee (Eds.), Chaos, complexity and leadership 2012. Dordrecht: Springer.Google Scholar
  39. Erçetin, Ş. Ş., Açıkalın, Ş. N., & Bülbül, M. Ş. (2013a). A multi-dimensional approach to leadership in chaotic environments. In S. Banerjee (Ed.), Chaos and complexity theory for management: Nonlinear dynamics (pp. 89–104). USA., Ch 5: IGI Global.CrossRefGoogle Scholar
  40. Erçetin, Ş. Ş., Potas, N., Kısa, N., & Açıkalın, Ş. N. (2013b). To be on the edge of chaos with organizational intelligence and health. In S. Banerjeeand & Ş. Ş. Erçetin (Eds.), Chaos and complexity theory for management: Nonlinear dynamics (pp. 184–203). USA: IGI Global.Google Scholar
  41. Eren, E. (2001). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi (7th ed.). İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım.Google Scholar
  42. Erkmen, T., & Ordun, G. (2001). Örgüt kültürü tipleri ile yönetim biçimleri arasındaki ilişkinin incelenmesine yönelik bir araştırma. 9. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildirileri.Google Scholar
  43. Ertürk Kayman, E. A. (2008). Türkiye’deki Mesleki Eğitim Ve Öğretimin Güçlendirilmesi Projesi (MEGEP) içindeki yaygınlaştırıcı okul yöneticilerinin, kuantum liderlik davranışlarını gerçekleştirme düzeyleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Bilim Dalı, Ankara.Google Scholar
  44. Flick, U. (2009). An Introduction to qualitative research (Fourth ed.). London: Sage Publications.Google Scholar
  45. Güven, İ. (2012). The 4+4+4 school reform bill and the faith project: Is It a Reform? Elementary Education Online, 11(3), 556–577.Google Scholar
  46. Hofstede, G. J. (2001). Culture’s consequences: Comparing values, behaviors, institutions and organizations across nations. Thousand Oaks: Sage Publications.Google Scholar
  47. Jackson, P. W. (1986). The practice of teaching. New York: TeachersCollegePress.Google Scholar
  48. Kamacı, M. C. (2010). Liderlik eğitim programının eğitim yöneticilerinin kaosu yönetmede sergiledikleri davranışlarına etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Bilim Dalı, Ankara.Google Scholar
  49. Karakışla, E. (2009). Kültür-Yönetim ilişkileri bağlamında örgütsel değişim sürecine örgütsel kültürün yönetsel etkinlik açısından etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı, Karaman.Google Scholar
  50. Karakuş, Ş., & Yardım, M. (2014). Algılanan örgütsel değişim, belirsizlik, iş doyumu ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkileri. İş ve İnsan Dergisi, 1(1), 21–31.Google Scholar
  51. Karip, E. (2005). Daha Bir. Eğitimde Değişim Tartışmaları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 42, 149–150.Google Scholar
  52. Kasperson, R. E. (2008). Coping with deep uncertainty: Challenges for environmental assessment and decision-making. In G. Bammer & M. Smithson (Eds.), Uncertainty and risk: Multidisciplinary perspectives. London: Cromwell Press.Google Scholar
  53. Kayatürk, N., Geban, Ö., & Önal, A. (1995). Genel lise programında yer alan kimya konularıyla ilgili derslerin müfredatlarının incelenmesi ve ders geçme sisteminin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 9–13.Google Scholar
  54. Kerman, U., & Öztop, S. (2014). Kamu Çalışanlarının Örgütsel Değişim Yönetimine Yönelik Algısı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 89–112.Google Scholar
  55. Keskinkılıç Kara, S. B. (2013). Yeni bilim ve liderlik. Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Akademik Bakış Dergisi, 34, 1–13.Google Scholar
  56. Koçak, S., & Kavak, Y. (2014). Milli Eğitim Bakanlığı’nın Öğretmen Atama Esasları ve Kaynak Yükseköğretim Programlarıyla İlgili Gelişmeler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(4), 157–170.Google Scholar
  57. Kondakçı, Y., Zayim, M., & Çalışkan, Ö. (2010). Okul yöneticilerinin değişime hazır olma tutumlarının okulun öğretim düzeyi, yöneticilerin deneyimi ve okul büyüklüğü bağlamında incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 155–175.Google Scholar
  58. Küçüközkan, Y. (2015). Liderlik ve motivasyon teorileri: Kuramsal bir çerçeve. Uluslararası Akademik Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(2), 86–115.Google Scholar
  59. Külekçi, E. (2013). 4+4+4 eğitim sistemi kapsamında birleştirilmiş sınıf uygulamasına ilişkin öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2. 40), 369–377.Google Scholar
  60. Lortie, D. C. (1975). School teacher: A sociological study. Chicago: University of Chicago Press.Google Scholar
  61. Matheson, D., & Matheson, J. (1999). Akıllı örgüt. Meral Tüzel (Çev.). İstanbul: Boyner.Google Scholar
  62. Mayring, P. (2000). Qualitative content analysis. Forum: Qualitative Social Research, 1(2), 20.Google Scholar
  63. McEvan, E. (1994). Steps to effective instructional leadership. USA: Scholastic.Google Scholar
  64. Memişoğlu, S. P. (2013). Zorunlu eğitimde 4+4+4 uygulamasına ilişkin okul yöneticilerinin görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2. 2), 14–25.Google Scholar
  65. Milliken, F. J. (1987). Three types of perceived uncertainty about the environment: State, effect, and response uncertainty. The Academy of Management Review, 12(1), 133–143.Google Scholar
  66. Morrison, K. (2008). Educational philosophy and the challenge of complexity theory. Educational Philosophy and Theory, 40(1), 19–34.CrossRefGoogle Scholar
  67. Odabaşı, B. (2014). Türk Eğitim Sisteminde Yeni Kanun (4+4+4) Değişikliği Üzerine Düşünceler. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(2), 103–124.Google Scholar
  68. Örs Ç, Erdoğan H ve Kipici K (2013) Eğitim yöneticileri bakış açısıyla 12 yıllık kesinti-li zorunlu eğitim sistemi: Iğdır Örneği. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 4 131–154.Google Scholar
  69. Özalp, İ., & Öcal, H. (2000). Örgütlerde dönüştürücü (Transformational) liderlik yaklaşımı. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(4), 207–227.Google Scholar
  70. Özdemir, S., & Cemaloğlu, N. (1999). Eğitimde Değişimi Uygulama Modelleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 5(17), 91–103.Google Scholar
  71. Özmen F ve Sönmez Y (2007) Değişim sürecinde eğitim örgütlerinde değişim ajanlarının rolleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 17 2 177–198.Google Scholar
  72. Özmen, F., & Yasan, T. (2007). Türk Eğitim Sisteminde denetim ve Avrupa Birliği ülkeleri ile karşılaştırılması. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları.Google Scholar
  73. Özoğlu, M. (2010). Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme Sisteminin Sorunları. SETA, Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı, 17.Google Scholar
  74. Raftery, J. (1994). Risk analysis in project management. Edmundsburry Press Limited.Google Scholar
  75. Şahin, A. (2010). Örgüt Kültürü-Yönetim İlişkisi ve Yönetsel Etkinlik. Maliye Dergisi, 159, 21–35.Google Scholar
  76. Şahin, S., Elçiçek, Z., & Tösten, R. (2013). Türk Eğitim Sisteminde teftişin tarihsel gelişimi ve bu gelişim süreci içerisindeki sorunlar. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(5), 1105–1126.Google Scholar
  77. Saylı, H., & Tüfekci, A. (2008). Başarılı bir örgütsel değişimin gerçekleştirilmesinde dönüştürücü liderliğin rolü. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(1), 193–210.Google Scholar
  78. Serpin, D. M. (2012). Örgüt kültürü ve mobbing (iŞ yerinde psikolojik taciz) uygulamalarının değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi.Google Scholar
  79. Schoön, D. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. London: Temple Smith.Google Scholar
  80. Şişman, M. (2002). Öğretim liderliği. Ankara: Pegem A Yayıncılık.Google Scholar
  81. Soydan, T. (2012). Eğitimin Yapısal Dönüşümü Bağlamında Öğretmenlerin İstihdamı: İstihdam Biçimi Farklılıkları Üzerine Öğretmen ve Yönetici Görüşlerine Dayalı Bir Araştırma. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 1–13.Google Scholar
  82. Stacey, R. (2007). Strategic management and organizational dynamics: The challenge of complexity (5th ed.). England: Prentice Hall.Google Scholar
  83. Stoner, J. A. F., & Wankel, C. (1986). Management (Third ed.). New Jersey: Prentice Hall International Editio. Printed in the United States of America.Google Scholar
  84. Süngü, H. (2012). Türkiye, Almanya, Fransa ve İngiltere’de okul müdürlerinin atanması ve yetiştirilmesi. Sakarya University Journal of Education 33–44.Google Scholar
  85. Taş, A. (2009). Ortaöğretim okulu müdürlerinin değişimi yönetme davranışlarına ilişkin öğretmen algılarının değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 1–18.Google Scholar
  86. Terzi, A. R. (2004). Üniversite öğrencilerinin güç mesafesi ve belirsizlikten kaçınma algıları üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi 65–76.Google Scholar
  87. Tetenbaum, T. J. (1998). Shifting paradigms: From Newton to Chaos, Organizational Dynamics Spring 21–32.Google Scholar
  88. Toffler, A. (2003). The human side of change. http://www.stthomas.edu/mgmtctrNewsletteArticleHuman_Change.htm. Accessed March 12, 2016.
  89. Tunçer, P. (2013). Değişim yönetimi sürecinde değişime direnme. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1), 373–406.Google Scholar
  90. Usta, M. E. (2013). Okul yöneticilerinin pozitivist ve kaos yönetim anlayışlarını benimsemelerinin kendilerinin ve öğretmenlerin örgütsel bağlılık düzeylerine etkileri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı, Elazığ.Google Scholar
  91. White, R. E. (1998). Takım lideri. (çev. Ali Çimen) İstanbul: Timaş Yayınları. Gilgeous (1997).Google Scholar
  92. Yan, Z., & Wildemuth, B. M. (2009). Qualitative analysis of content. In Applications of social research methods to questions in information and library science. Libraries Unlimited, Westport, Connecticut, pp. 308–319.Google Scholar
  93. Yaşar Kip, Ş. (2014). Öğretmen görüşlerine göre okul müdürlerinin karmaşık sistemlerde liderlik davranışları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı Eğitim Yönetimi ve Denetimi Yüksek Lisans Programı, İstanbul.Google Scholar
  94. Yılmaz, K., & Altınkurt, Y. (2011). Öğretmen adaylarının Türk Eğitim Sisteminin sorunlarına ilişkin görüşleri. Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 942–973.Google Scholar

Copyright information

© Springer International Publishing AG, part of Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  1. 1.School of Foreign LanguagesHacettepe UniversityAnkaraTurkey

Personalised recommendations