Advertisement

Kurdish Women in Political Organizations: The Kurdish Movement and Pro-Kurdish Political Parties

  • Handan Çağlayan
Chapter

Abstract

Both mainstream news about and research on women in the Kurdish movement have overwhelmingly focused on women in the PKK and their experiences in military units. Conversely, the political and social activism of Kurdish women in civilian organizations—whether political parties or civil society organizations—has largely been ignored until recently. This chapter therefore discusses the neglected issue of Kurdish women’s empowerment through political and social activism, including the profiles of women politicians.

References

  1. Al-Ali, N., & Taş, L. (2016, August 12). Kurdish women’s battle continues against state and patriarchy, says first female co-mayor of Diyarbakır. Interview with Gültan Kışanak. Open Democracy. https://www.opendemocracy.net/en/kurdish-women-s-battle-continues-against-state-and-patriarchy-/. Accessed 8 March 2019.
  2. Al-Ali, N., & Taş, L. (2017). “War is like a blanket”: Feminist convergences in Kurdish and Turkish women’s rights activism for peace. Journal of Middle East Women’s Studies, 13(3), 354–375.CrossRefGoogle Scholar
  3. Al-Ali, N., & Taş, L. (2018a). Reconsidering nationalism and feminism: The Kurdish political movement in Turkey. Nations and Nationalism, 24(2), 453–473.  https://doi.org/10.1111/nana.12383.CrossRefGoogle Scholar
  4. Al-Ali, N., & Taş, L. (2018b, August). Clashes, collaborations and convergences: Evolving relations of Turkish and Kurdish women’s rights activists. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 21(3), 304–318.  https://doi.org/10.1080/19448953.2018.1497754.CrossRefGoogle Scholar
  5. Altuntaş, M. (2018). Haberlerde cinsiyetçilik ve kadın odaklı habercilik: Ana akım medya ile alternatif medya haberlerinin toplumsal cinsiyet açısından karşılaştırılması (Unpublished MA thesis). Okan Üniversitesi, İstanbul.Google Scholar
  6. Arat, Z. (1998). Kemalizm ve Türk kadını. In A. Berktay-Hacımirzaoğlu (Ed.), 75 yılda kadınlar ve erkekler (pp. 51–57). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.Google Scholar
  7. Ayata-Güneş, A. (1995). Türkiye’de kadının siyasete katılımı. In Ş. Tekeli (Ed.), Kadın bakış açısından 1980’ler Türkiye’sinde kadın (pp. 293–312). İstanbul: İletişim.Google Scholar
  8. Ayata-Güneş, A. (1998). Laiklik, güç ve katılım üçgeninde Türkiye’de kadın ve siyaset. In A. Berktay-Hacımirzalıoğlu (Ed.), 75 yılda kadınlar ve erkekler (pp. 71–80). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.Google Scholar
  9. Azizoğlu-Bazan, M. (2017, September). The Kurdish women’s movement in Turkey and the adventure of becoming visible (Research Project Report: Comparing Women’s Movements in Different Cities in Turkey). Bremen: Üniversitat Bremen. https://www.blickwechsel-tuerkei.de/download/Forschungsergebnisse/Frauenbewegungen/englisch/III.2.B.Azizoglu-Bazan_ENG.pdf. Accessed 5 January 2019.
  10. Bildirici, F. (2008). Yemin gecesi: Leyla Zana’nın yaşam öyküsü. İstanbul: Doğan Kitap.Google Scholar
  11. Bozgan, D. Ö. (2011). Kürt kadın hareketi üzerine bir değerlendirme. In S. Sancar (Ed.), Birkaç arpa boyu: 21. yüzyıla girerken Türkiye’de feminist çalışmalar: Prof Dr. Nermin Abadan Unat’a armağan, Vol 2 (pp. 757–799). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.Google Scholar
  12. Buldan, P. (2019, February 10). HDP kadın adaylarını tanıttı: kadının özgürlüğünü geleceğe ertelemiyoruz. bianet. https://bianet.org/bianet/siyaset/205349-hdp-kadin-adaylarini-tanitti-kadinin-ozgurlugunu-gelecege-ertelemiyoruz. Accessed 10 March 2019.
  13. Burç, R. (2019). One state, one nation, one flag—One gender? HDP as a challenger of the Turkish nation state and its gendered perspectives. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 21(3), 319–334.  https://doi.org/10.1080/19448953.2018.1497755.CrossRefGoogle Scholar
  14. Çağlayan, H. (2009). Kenarın kenarının yöntemi: Kürt kadınlarıyla çalışmak. In D. Hattatoğlu & G. Ertuğrul (Eds.), Methodos: kuram ve yöntem kenarından (pp. 469–499). İstanbul: Anahtar Kitaplar.Google Scholar
  15. Çağlayan, H. (2013). Kürt kadınların penceresinden resmî kimlik politikaları, milliyetçilik, barış mücadelesi. İstanbul: İletişim.Google Scholar
  16. Çağlayan, H. (2014, September 16). Leyla Zana: Bir gün, bir dil, bir tarih. bianet. http://bianet.org/kurdi/siyaset/160802-leyla-zana-bir-gun-bir-dil-bir-tarih. Accessed 21 March 2019.
  17. Çaha, Ö. (2011). The Kurdish women’s movement: A third-wave feminism within the Turkish context. Journal of Turkish Studies, 12(3), 435–449.CrossRefGoogle Scholar
  18. Çakır, R. (2014, August 26). Cemil Bayık ile röportaj. Radikal (Turkish daily). http://www.radikal.com.tr/politika/hdpde-marjinal-tartismasi-lgbti-zaten-hic-sorgusuz-sualsiz-kabul-edilmedi-ki-1209120/. Accessed 9 March 2019.
  19. Çakır, S. (2014). Erkek kulübünde siyaset: Kadın parlamenterlerle sözlü tarih. İstanbul: Versus Kitap.Google Scholar
  20. Çekinkaya, D. (Ed.). (2015). Toplumsal hareketler: Tarih, teori ve deneyim (3rd ed.). İstanbul: İletişim.Google Scholar
  21. Demir, E. (2016). Yasal Kürtler: HEP’ten HDP’ye Kürt siyaseti. Ankara: Ütopya.Google Scholar
  22. Ertürk, Y. (2004). Considering the role of men in gender agenda setting: Conceptual and policy issues. Feminist Review, 78(1), 3–21.CrossRefGoogle Scholar
  23. Göker, G. (2007). İnternetin Türkiye kadın hareketi üzerindeki etkisi. In M. Binark (Ed.), Yeni medya çalışmaları (pp. 205–247). Ankara: Dipnot.Google Scholar
  24. Günaysu, A. (2014, December 28). Savaşa, milliyetçiliğe, ırkçılığa karşı arkadaşıma dokunma. bianet. http://bianet.org/bianet/insan-haklari/160975-savasa-milliyetcilige-irkciliga-karsi-arkadasima-dokunma. Accessed 8 March 2019.
  25. Ka-Der. (2011). Siyasi parti belgelerine feminist bakış. Ankara: Ka-Der.Google Scholar
  26. Kardam, N. (2002). The emergence of a global gender equality regime. International Journal, 57(3), 411–438.CrossRefGoogle Scholar
  27. Kaya, Ö., & Göral, Ö. S. (2018). Barışı aramak hukuku dönüştürmek, kadın mahkemeleri örneği. İstanbul: Adalet, Hakikat, Hafıza Merkezi Yayını.Google Scholar
  28. Kışanak, G. (Ed.). (2018). Kürt siyasetinin mor rengi. Ankara: Dipnot.Google Scholar
  29. Kolektif. (2015). Jineolojiye giriş. İstanbul: Aram Yayınları.Google Scholar
  30. KSGM. (2008). Toplumsal cinsiyet eşitliği ulusal eylem planı 2008–2013. Ankara: TC Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü.Google Scholar
  31. Kutlay, N. (1994). 49’lar dosyası. İstanbul: Fırat Yayınları.Google Scholar
  32. Özar, Ş., & Atakan, K. T. (2019, March 15). Kürt siyasi hareketinin belediyecilik tecrübesi: Sorunlar ve açmazlar. bianet. https://bianet.org/bianet/siyaset/206454-kurt-siyasi-hareketinin-belediyecilik-tecrubesi-sorunlar-ve-acmazlar. Accessed 15 March 2019.
  33. Şahin-Mencütek, Z. (2016). Strong in the movement, strong in the party: Kurdish women’s representation in the Kurdish party of Turkey. Political Studies, 64(2), 470–487.CrossRefGoogle Scholar
  34. Şakir, Ş. (2019, March 9). 9 Mart 2014: Savaşa, milliyetçiliğe, ırkçılığa karşı “arkadaşıma dokunma!” kampanyası başladı. Çatlak Zemin. https://catlakzemin.com/9-mart-1994-savasa-milliyetcilige-irkciliga-karsi-arkadasima-dokunma-kampanyasi-basladi/. Accessed 10 April 2019.
  35. Sancar, S. (2011). Giriş. In S. Sancar (Ed.), Birkaç arpa boyu: 21. yüzyıla girerken Türkiye’de feminist çalışmalar: Prof. Dr. Nermin Abadan Unat’a armağan, Vol. 1 (pp. 5–10). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.Google Scholar
  36. Sen, G. (1997). Empowerment as an approach to poverty (Working Paper Series No. 97.07). Background Paper to the Human Development Report (Çağlayan’s Personal Archives). http://www.ieham.org/html/docs/Empowerment_as_an_approach_to_Poverty.pdf.
  37. Sayın, M. (1998). Erkeği öldürmek. İstanbul: Zelal Yayınları.Google Scholar
  38. Taş, L. (2016). Peace making or state breaking? The Turkish-Kurdish peace processes and role of diasporas. Review of Social Studies, 3(1), 25–66.CrossRefGoogle Scholar
  39. Tekeli, Ş. (1982). Kadınlar ve siyasal toplumsal hayat. İstanbul: Birikim Yayınları.Google Scholar
  40. Tuğluk, A. (2018). O kadar kadını nereden bulacaksınız? In G. Kışanak (Ed.), Kürt siyasetinin mor rengi (pp. 63–73). Ankara: Dipnot.Google Scholar
  41. Tuncel, S. (2018). Cezaevinden meclise. In G. Kışanak (Ed.), Kürt siyasetinin mor rengi (pp. 253–265). Ankara: Dipnot.Google Scholar
  42. Tuncer, E. (2006). Siyasette kadın. Ankara: Sosyal Demokrasi Derneği Yayını.Google Scholar
  43. United Nations. (2001). Beijing declaration and platform for action with the Beijing+5 political declaration and outcome document. New York: United Nations.Google Scholar
  44. OHCHR (UN Office of the High Commissioner for Human Rights). (2017, February). Report on the human rights situation in South-East Turkey: July 2015 to December 2016. https://www.ohchr.org/documents/countries/tr/ohchr_south-east_turkeyreport_10march2017.pdf. Accessed 10 January 2018.
  45. Üstündağ, N. (2014). Feminist bir bakış açısından barış süreci. In M. Aktaş (Ed.), Çatışma çözümleri ve barış (pp. 357–382). İstanbul: İletişim.Google Scholar
  46. Üşür-Sancar, S. (2008). Siyasal katılım. Türkiye’de toplumsal cinsiyet eşitsizliği: Sorunlar, öncelikler ve çözüm önerileri (pp. 217–299). İstanbul: TÜSİAD & KAGİDER.Google Scholar
  47. Watts, N. F. (1999). Allies and enemies: Pro-Kurdish parties in Turkish politics, 1990–94. International Journal of Middle East Studies, 31(4), 631–656.CrossRefGoogle Scholar
  48. Watts, N. F. (2006). Activists in office: Pro-Kurdish contentious politics in Turkey. Ethnopolitics, 5(2), 125–144.  https://doi.org/10.1080/17449050600655235.CrossRefGoogle Scholar
  49. Watts, N. F. (2010). The missing moderate: Legitimacy resources and pro-Kurdish party politics in Turkey. In R. Lowe & G. Stansfield (Eds.), The Kurdish policy imperative (pp. 97–115). London: Chatham House. https://www.academia.edu/4702779/The_Missing_Moderate_Legitimacy_Resources_and_pro-Kurdish_Party_Politics_in_Turkey. Accessed 10 January 2018.
  50. Yüce, S. (1998). 8 Mart’tan 21 Mart’a köprü olmak istiyorum. Yaşamda Özgür Kadın Dergisi, 3.Google Scholar
  51. Yüksel, M. (2003). Diversifying feminism in Turkey in the 1990s (Unpublished MA thesis). Ankara: Bilkent University.Google Scholar
  52. Yüksel, M. (2006). The encounter of Kurdish women with nationalism in Turkey. Journal of Middle Eastern Studies, 42(5), 777–802.CrossRefGoogle Scholar
  53. Zengin, M. (2019, February 2). Kürt milliyetçiliğinin “Kürt feminizmi”yle imtihanı. Gazete Duvar. https://www.gazeteduvar.com.tr/forum/2019/02/07/kurt-milliyetciliginin-kurt-kadin-hareketi-ile-imtihani/. Accessed 9 February 2019.

Political Party Documents

  1. 21. yüzyılda kadın özgürlük manifestosu. (2002). İstanbul: Hevi.Google Scholar
  2. BDP. (2009). Barış ve Demokrasi Partisi by-laws. http://bdpgenelmerkez.blogspot.com/p/program.html. Accessed 7 March 2019.
  3. DEP. (1993a). Demokrasi Partisi (DEP) programme. n.p.Google Scholar
  4. DEP. (1993b). Demokrasi Partisi (DEP) local administrations programme. n.p.Google Scholar
  5. DEHAP. (2002). Demokratik Halk Partisi (DEHAP) election declaration. DEHAP party archives.Google Scholar
  6. DEHAP. (2003). Demokratik Halk Partisi (DEHAP) programme and by-laws. n.p.Google Scholar
  7. DTP. (2005). Demokratik Toplum Partisi (DTP) programme and by-laws. TBMM Archives. https://acikerisim.tbmm.gov.tr/xmlui/bitstream/handle/11543/903/200707129_2005.pdf?sequence=1&isAllowed=y. Accessed 1 March 2019.
  8. HADEP. (1994). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) programme. n.p.Google Scholar
  9. HADEP. (1997, April 4). Halkın Demokrasi Partisi press declaration. DEHAP Archives.Google Scholar
  10. HADEP. (1999a). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) local administrations programme. n.p.Google Scholar
  11. HADEP. (1999b). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) Central women’s commission internal regulations. İstanbul: Central Women’s Commission Research and Communication Bureau, Çizgi Matbaası.Google Scholar
  12. HADEP. (2000a). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) by-laws. n.p.Google Scholar
  13. HADEP. (2000b). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) women’s branches regulations. n.p.Google Scholar
  14. HADEP. (2000c). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) 4th ordinary grand congress action report. İstanbul: Berdan Matbaası.Google Scholar
  15. HADEP. (2000d). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) Central women’s commission 3rd conference brochure. İstanbul: HADEP Headquarters Women’s Bureau, Berdan Matbaası.Google Scholar
  16. HADEP. (2001). Halkın Demokrasi Partisi (HADEP) 4th ordinary women’s conference brochure. n.p.Google Scholar
  17. HDP. (2013). Halkların Demokratik Partisi (HDP) programme. https://www.hdp.org.tr/tr/parti/parti-programi/8. Accessed 2 March 2019.
  18. HDP. (2018, May 22). HDP Women’s Assembly election declaration for 2018 presidential and general elections. https://www.hdp.org.tr/tr/kadin/kadin-meclisi/haberler-ve-basin-aciklamalari/kadin-meclisi-secim-bildirgemiz/12009. Accessed 21 March 2019.
  19. HDP. (2019). Women’s Assembly introduction. https://www.hdp.org.tr/tr/kadin/kadin-meclisi/kadin-meclisi-tanitim/8825. Accessed 8 March 2019.
  20. HDP Hukuk ve İnsan Hakları Komisyonu Raporu. (2018). https://www.hdp.org.tr/tr/raporlar/hdp-raporlari/2018-insan-haklari-raporumuz/12680. Accessed 20 January 2019.
  21. HEP. (1992). Halkın Emek Partisi (HEP) programme. n.p.Google Scholar

Copyright information

© The Author(s) 2020

Authors and Affiliations

  • Handan Çağlayan
    • 1
  1. 1.Bamberg Otto Friedrich UniversityBambergGermany

Personalised recommendations