Skipr

, Volume 10, Issue 11, pp 19–19 | Cite as

Focus op risico, niet op behandeling

  • Bohn Stafleu van Loghum
Insider
  • 72 Downloads

Samenvatting

Niet ieder mens met bijvoorbeeld hoge bloeddruk of met nierinsufficiëntie reageert hetzelfde op een behandeling. Onderzoek heeft al lang uitgewezen dat slechte sociale omstandigheden ziekten sneller doen verergeren, ook in complexe situaties. We doen nog weinig met deze kennis en beperken ons tot fysiologische en biologische processen.

Gastschrijver Marc Bruijnzeels is directeur bij het Jan van Es Instituut.

Niet ieder mens met bijvoorbeeld hoge bloeddruk of met nierinsufficiëntie reageert hetzelfde op een behandeling. Onderzoek heeft al lang uitgewezen dat slechte sociale omstandigheden ziekten sneller doen verergeren, ook in complexe situaties. We doen nog weinig met deze kennis en beperken ons tot fysiologische en biologische processen. Met de toename van het aantal chronische aandoeningen in de populatie neemt de aandacht voor de interactie tussen ziekten op de prognose toe. Deze interactie, ook wel syndemics genoemd, wordt uitgebreid met de impact van het gedrag van de mensen met deze ziekten. Een mens moet dus niet meer als een verzameling van ziekten worden beschouwd met elk een eigen behandeltraject, maar juist als een complex systeem van interacties tussen verschillende processen in het lijf en het gedrag.

Focus op de risico’s van de mensen in het zorgsysteem in plaats van op de behandeling van klachten en ziekten. En richt de gezondheidszorg zodanig in dat vermindering van ziekterisico’s wordt beloond in plaats van meer volume aan behandeling. Hierdoor verschuift de focus van ziekte naar gezondheid.

Populatiegericht

Een radicaal andere manier om de gezondheid positief te beïnvloeden, is te vertrekken vanuit een populatiegerichte benadering: op basis van een goede segmentering van de populatie worden risico’s in kaart gebracht. Vervolgens wordt een adequaat aanbod op de risico’s ingezet. Dat houdt dan in dat we niet meer naar de afzonderlijke ziekten kijken, maar naar de risico’s die mensen lopen door diverse ziekten, het eigen gedrag en de interactie daartussen, met een mogelijk einde van de keten-DBC’s als gevolg. De grandmother van de Primary Care, wijlen Barbara Starfield, propageerde deze zienswijze. Dit heeft geresulteerd in de ontwikkeling van een informatiemanagement systeem, de Adjusted Clinical Groups (ACG), dat vele algoritmes herbergt gericht op voorspellingen van allerlei typen zorggebruik in de toekomst.

Voorspellingen

Bij het Jan van Es Instituut leveren we momenteel een bijdrage om ACG voor de Nederlandse huisartsenpraktijk toepasbaar te maken. Daarvoor is validering van de onderliggende algoritmes nodig; die zijn we nu aan het uitvoeren.

Het concrete doel is om enerzijds een goed beeld te geven van patiënten die het meest beslag leggen op de huisartsenpraktijk en anderzijds voorspellingen te kunnen doen over welke patiënten er in de nabije toekomst meer risico lopen in deze groep te vallen. Op deze manier kunnen huisartsen zich meer richten op patiënten die zorg het hardst nodig hebben.

De eerste ervaringen zijn positief en geven inzicht in de mogelijkheden om risicogericht te kijken in de huisartspopulatie. We moeten op een andere manier gaan kijken. Goede zorg verlenen is vooruitzien.

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2017

Authors and Affiliations

  • Bohn Stafleu van Loghum
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations