Advertisement

Tijdschrift voor gezondheidswetenschappen

, Volume 95, Issue 6, pp 264–272 | Cite as

De toename van ‘verwarde personen’-meldingen: kwantitatieve analyse van een openbare orde en public health-probleem

  • Bauke KoekkoekEmail author
Wetenschappelijk artikel
  • 688 Downloads

Samenvatting

Sinds 2011 stijgt het aantal meldingen van ‘verwarde personen’ bij de Nederlandse politie sterk. In combinatie met een aantal ernstige incidenten is de aandacht voor deze stijging en vooral het openbare orde-aspect ervan snel toegenomen. In 2015 werd een Aanjaagteam ingesteld dat een aantal bouwstenen heeft omschreven voor de verbetering van veiligheid en zorg rond mensen met verward gedrag. Sindsdien wordt er veel geïnnoveerd en ontwikkeld, zowel lokaal, regionaal als landelijk. Een kwantitatieve analyse van de gesignaleerde toename ontbreekt echter. Aan de hand van een aantal meer gedetailleerde politiecijfers, landelijke trends en vergelijkingen wordt duidelijk dat de meldingen bestaan uit subgroepen van mensen die eenmalig (40 %), enkele keren (35 %) en (zeer) veelvuldig (25 %) in beeld komen. De gevonden problematiek valt uiteen in psychische stoornissen, verslaving, ‘lastig gedrag’, dementie en verstandelijke beperking. Behalve voor dementie is er geen toename van de prevalentie in deze problematiek. Hoewel het hulpaanbod niet sterk is afgenomen, zijn er wel kwalitatieve veranderingen en lijkt een aanzienlijke groep mensen – in slechte sociaal-economische omstandigheden – de weg naar hulp minder goed te vinden en eerder met de politie in aanraking te komen. De aangebrachte differentiatie in aantallen, groepen en verklaringen biedt aanknopingspunten voor verder beleid in de publieke zorg.

Trefwoorden

‘verwarde personen’ psychische stoornissen sociaal-economische omstandigheden ggz politie openbare orde publieke zorg 

The increase of ‘confused persons’: a quantitative analysis of a public order and public health problem

Abstract

The number of police reports of ‘confused persons’ has been increasing in the Netherlands since 2011. Due to a number of serious incidents, the attention for his increase, and specifically the element of public safety has been large. A national Task Force was installed in 2015, which has proposed a number of building blocks for improvement of safety and care for people with confused behaviours. Much policy and innovation has been developed since, both locally, regionally, and nationally. However, a quantitative analysis of the police numbers has so far been missing. Based on an analysis of more detailed numbers, national data, trends and comparisons it becomes clear that the reports consist of people who are reported once (40%), a couple of times (35%), and (very) many times (25%). The problems found vary from mental disorders, addiction, ‘challenging behaviour’, and dementia to intellectual disabilities. While the total amount of care has not decreased much, there are qualitative changes that appear to hamper access to care for a substantial number of people – in poor socioeconomic situations – and result in more police involvement. The differentiation provided in number, groups, and explanations offers leads for further policy in public health care.

Keywords

‘Confused persons’ Mental disorders Socioeconomic status Mental health services Police Public safety Public health 

Notes

Dankbetuiging

Graag bedank ik Joris van ’t Hoff (Politie Oost-Nederland), Eddy Adolfsen (GGNet) en Emile Barkhof (GGZ Rivierduinen) voor het ter beschikking stellen en toelichten van ongepubliceerde data. Ook dank ik een anonieme reviewer voor sociaal-medisch commentaar op een eerdere versie, alsmede Claudia Verhagen (VGGM), Thijs Fassaert (GGD Amsterdam) en Ineke van Dijk (voormalig GGD Kennemerland).

Literatuur

  1. 1.
    Politie. Stijgende trend overlast personen met verward gedrag. 2017. https://www.politie.nl/nieuws/2017/februari/20/00-stijgende-trend-overlast-personen-met-verward-gedrag.html. Geraadpleegd op: 18 mei 2017.Google Scholar
  2. 2.
    Houwelingen H van, Nieuwenhuis M. Steeds vaker incident met verward persoon. 2017. http://www.ad.nl/binnenland/steeds-vaker-incident-met-verward-persoon~a1b46395/. Geraadpleegd op: 12 jun 2017.Google Scholar
  3. 3.
    Hekkert A, Jong M de. De eenheid in verwarden. Verwarden in de Eenheid Rotterdam. Rotterdam: Eenheid Rotterdam; 2015.Google Scholar
  4. 4.
    Aanjaagteam Verwarde Personen. Eindrapportage. 2016. https://vng.nl/files/vng/publicaties/2016/20160930-eindrapportage-aanjaagteam-verwarde-personen-sep2016_0.pdf. Geraadpleegd op: 17 okt 2016.Google Scholar
  5. 5.
    Hoff J van ’t, Zeegers A. Een verward persoon of verward gedrag? Een zoektocht naar de verhalen achter overlastmeldingen. Zwolle: Politie Oost-Nederland; 2016.Google Scholar
  6. 6.
    Barth MAM, Rookhuijzen B. Convenant Politie-GGZ 2012. Amersfoort: Uitgever; 2011.Google Scholar
  7. 7.
    Peeters P‑H. Verwarde personen zijn het probleem niet. Over de echte vragen in de ambulante GGZ. Eindhoven: Uitgeverij Pepijn; 2015.Google Scholar
  8. 8.
    Kuppens J, Appelman T, Ham T van, et al. Met fluwelen handschoenen? Politie en de omgang met verwarde personen in Amsterdam. Arnhem: Bureau Beke; 2015.Google Scholar
  9. 9.
    Boers M. Verwarde personen in Twente. Komen tot een betekenisvolle afdoening. Apeldoorn: Politieacademie; 2016.Google Scholar
  10. 10.
    Barkhof J, Weijden J van der, Es R van, et al. Analyse E33-meldingen Leiden 2014. Interne publicatie. Leiden; 2015.Google Scholar
  11. 11.
    Abraham M, Nauta O. Politie en ‘verwarde personen. Amsterdam: DSP-groep; 2014.Google Scholar
  12. 12.
    Graaf R de, Tuithof M, Dorsselaer S van. Incidentie van psychische aandoeningen (NEMESIS-II). Utrecht: Trimbos-instituut; 2012.Google Scholar
  13. 13.
    Centraal Bureau voor de Statistiek. Veiligheidsmonitor 2015. Den Haag: CBS; 2016.Google Scholar
  14. 14.
    Centraal Bureau voor de Statistiek. CBS StatLine – Geregistreerde criminaliteit; soort misdrijf, regio (indeling 2016). 2016. http://statline.cbs.nl/Statweb/publication/?DM=SLNL&PA=83363NED&D1=0%2C3%2C5&D2=a&D3=0&D4=l&VW=T. Geraadpleegd op: 17 november 2016.Google Scholar
  15. 15.
    Vermunt L, Visser PJ, Muller M. Nemen de prevalentie en incidentie van dementie af? Ned Tijdschr Geneeskd. 2016;160:D442.PubMedGoogle Scholar
  16. 16.
    Dementie RIVM. Dementie, cijfers & context, trends. 2016. https://www.volksgezondheidenzorg.info/onderwerp/dementie/cijfers-context/trends#node-trend-aantal-mensen-met-dementie. Geraadpleegd op: 5 dec 2016.Google Scholar
  17. 17.
    Schipper K. Mensen met een verstandelijke beperking. Ned Tijdschr Geneeskd. 2014;160:B1105.Google Scholar
  18. 18.
    Centraal Bureau voor de Statistiek. CBS StatLine – Zorguitgaven; aanbieders van zorg en financieringsbron. 2016. http://statline.cbs.nl/Statweb/publication/?VW=T&DM=SLNL&PA=83039NED&D1=a&D2=a&D3=(l-1)-l&HD=160517-1204&HDR=G1,G2&STB=T. Geraadpleegd op: 5 dec 2016.Google Scholar
  19. 19.
    Nederlandse Zorgautoriteit. Kengetallen DIS per 1 oktober 2016. 2016. https://www.dbcinformatiesysteem.nl/over/kengetallen1/. Geraadpleegd op: 30 okt 2016.Google Scholar
  20. 20.
    Hoof F van, Knispel A, Hulsbosch L, et al. Landelijke monitor ambulantisering en hervorming langdurige GGZ. Utrecht: Trimbos-instituut; 2015.Google Scholar
  21. 21.
    Wolf JRLM. Oude bekenden van de psychiatrie. Utrecht: SWP; 1990.Google Scholar
  22. 22.
    Akkermans C. Aanspoelen aan de Achtergracht: maatschappelijke ontwikkelingen, clientèlevorming en de psychiatrische patiënten van de Amsterdamse GG&GD. Amsterdam: Amsterdam University Press; 2006.Google Scholar
  23. 23.
    Viergever RF. Gezondheidsmonitoring van kwetsbare groepen in Nederland: weten we genoeg? Tijdschr Gezondheidswet. 2013;91:347.CrossRefGoogle Scholar
  24. 24.
    Lohuis G. Signaleren van psychische kwetsbaarheid: OGGZ. In: van der Padt I, Boom S, Derks J, redactie. Psychische kwetsbaarheid. Interprofessioneel werken vanuit een sociaal-psychiatrische visie. Amsterdam: Boom; 2017.Google Scholar
  25. 25.
    GGD GHOR Nederland. Nieuwe OGGz: handreiking voor GGD’en. Utrecht: GGD GHOR Nederland; 2016.Google Scholar
  26. 26.
    Maiju J, Raaijmakers L. Groeiende bezorgdheid om verwarde personen. De problematiek, de uitdagingen en veranderingsmogelijkheden in de (crisis)zorg in West-Brabant. Breda: GGD West-Brabant; 2016.Google Scholar
  27. 27.
    Centraal Plan Bureau. Decentralisaties in het sociaal domein. Den Haag: CPB; 2013.Google Scholar
  28. 28.
    Chang S‑S, Stuckler D, Yip P, et al. Impact of 2008 global economic crisis on suicide: time trend study in 54 countries. BMJ. 2013;347:f5239.CrossRefPubMedPubMedCentralGoogle Scholar
  29. 29.
    Koekkoek B. Verward in Nederland. Hoe we omgaan met mensen met een psychische stoornis. Houten: LannooCampus; 2017.Google Scholar
  30. 30.
    Laere I van, Lohuis G. Signalen toename verwarde personen. Partic Herstel. 2015;24(2):4–10.Google Scholar
  31. 31.
    Lauriks S, Wit MAS de, Buster MCA, et al. Composing a core set of performance indicators for public mental health care: a modified Delphi procedure. Adm Policy Ment Health. 2014;41(5):625–35.PubMedGoogle Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V. 2017

Authors and Affiliations

  1. 1.Hogeschool van Arnhem en NijmegenNijmegenNederland
  2. 2.Acute dienst/IHT ArnhemPro PersonaArnhemNederland

Personalised recommendations