TPO - De Praktijk

, Volume 13, Issue 2, pp 4–4 | Cite as

Meer dan meetwaarden alleen

  • Sietsche van Gunst
Redactioneel
  • 35 Downloads

Samenvatting

Mevrouw De Jong is 56 jaar en heeft sinds vier jaar diabetes. Daarvoor wordt ze behandeld met metformine. Mevrouw De Jong is 1,67 m lang en weegt 82 kg. Ze heeft een hoge bloeddruk die ook met medicatie wordt behandeld. Regelmatig komt ze bij de praktijkondersteuner op controle, steeds vergezeld van haar man.

Mevrouw De Jong is 56 jaar en heeft sinds vier jaar diabetes. Daarvoor wordt ze behandeld met metformine. Mevrouw De Jong is 1,67 m lang en weegt 82 kg. Ze heeft een hoge bloeddruk die ook met medicatie wordt behandeld. Regelmatig komt ze bij de praktijkondersteuner op controle, steeds vergezeld van haar man.

Bij iedere controle constateert de praktijkondersteuner dat het mevrouw ook in de afgelopen tijd niet is gelukt om af te vallen. Desgevraagd zegt mevrouw geen moeite te hebben om de voedingsadviezen op te volgen, maar dat ze alleen bij de gedachte aan eten al dik wordt.

Door de manier waarop mevrouw daarbij kijkt, vermoedt de praktijkondersteuner dat er meer aan de hand is en ze trekt bij de volgende controle extra tijd voor haar uit. Dan vertelt mevrouw De Jong dat ze last heeft van eetbuien ’s nachts als ze niet kan slapen, en dat komt nogal vaak voor. Ze is bang ’s nachts. Trouwens niet alleen ’s nachts, want ze durft overdag niet alleen over straat. Dat is gekomen nadat ze bij een reorganisatie op haar werk werd ontslagen.

Niemand weet dat ze een angststoornis heeft, ook de huisarts niet. De praktijkondersteuner vraagt of ze er met de huisarts over mag praten. Mevrouw De Jong geeft haar toestemming. De huisarts gaat met haar praten, met als resultaat een verwijzing naar de POH-ggz en later naar een psychotherapeut. Tijdens bezoeken aan de praktijkondersteuner vertelt mevrouw daarover. Er gaat geruime tijd overheen, maar uiteindelijk herstelt mevrouw De Jong van haar angststoornis, waardoor ook de eetbuien verdwijnen en het haar lukt om af te vallen.

‘Goede zorg vereist een integrale benadering’

De hele patiënt

Er zijn meer patiënten als mevrouw De Jong. Hoe de patiënt in het leven staat, is van invloed op zijn gezondheid. Praktijkondersteuners begeleiden de patiënt niet alleen op somatisch vlak, maar ondersteunen hem ook in het sociale of psychische domein, vanuit het idee dat de patiënt meer is dan zijn meetwaarden.

Integrale benadering

Goede zorg kan alleen vanuit een integrale benadering worden geboden. Praktijkondersteuners weten dat als geen ander. Toch vreemd dat de praktijkondersteuner in beleidsstukken ‘POH-s’ heette, met de s van ‘somatisch’. ‘Heette’ staat niet toevallig in de verleden tijd, want met het verschijnen van het nieuwe competentieprofiel (eind 2017) is besloten om de ‘s’ in de functiebenaming weg te laten om meer recht te doen aan de integrale benadering. Lees daarover meer in het artikel van de Expertgroep van de SSFH op pagina 26.

Dit artikel is trouwens de eerste van een reeks artikelen over de ontwikkelingen rond de praktijkondersteuner en de toekomstige praktijkverpleegkundige huisartsenzorg (PVH). Deze artikelen tref je aan in dit nummer en in de komende nummers in de nieuwe rubriek Professie.

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum is een imprint van Springer Media B.V., onderdeel van Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  • Sietsche van Gunst
    • 1
  1. 1.Kernredactielid TPO De Praktijk

Personalised recommendations