Vakblad Sociaal Werk

, Volume 19, Issue 2, pp 18–18 | Cite as

Wil Hogeman werkt bij het Leger des Heils: ‘Kwetsbare mensen zijn aan het overleven’

  • Bohn Stafleu van Loghum
Onder de radar
  • 14 Downloads

Samenvatting

Wil Hogeman is 65 jaar, maatschappelijk werker en verpleegkundige. Ze biedt specialistische ambulante (jeugd)hulpverlening voor het Leger des Heils in Midden Nederland.

Zie je de introductie van de participatiesamenleving terug in je werk?

‘Ja zeker. Aan de ene kant heerst het idee “alle mensen moeten kunnen meedoen”, en aan de andere kant heb ik te maken met forse bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg. Voor mijn cliënten speelt een verwevenheid aan problematiek: een laag inkomen, problematische schulden, kinderen die opgroeien in armoede, laaggeletterdheid, psychiatrische problematiek en problemen met justitie.’

Is zelfredzaamheid voor iedereen haalbaar?

‘Nee, kwetsbare mensen zijn niet bezig met meedoen en eigen kracht; wel met overleven van de dag, in de nacht, in de dag. En dat is wat ik in mijn werk bij het Leger des Heils zie. Neem bijvoorbeeld migrantengezinnen waarvan een ouder geen verblijfsvergunning krijgt omdat de langer in Nederland wonende partner zijn baan verliest. Zo’n gezin krijgt een uitkering voor één volwassene en heeft geen recht op wettelijke toeslagen. Gevolgen zijn problematische schulden, dreigende afsluiting van de energie en uithuiszetting, kinderen die opgroeien in armoede, stagnerende ontwikkeling, schaamte, isolement, noem maar op.’

Wat is jouw verantwoordelijkheid?

‘Eerst investeren in vertrouwen en de cliënt leren kennen, luisteren naar hun verhaal en (hulp)vragen, aansluiten, in gesprek blijven, zorg bieden die bij de cliënt past en samen herstelgericht werken aan kleine haalbare doelen. De cliënt dient verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen situatie, keuzes te maken en stapjes te zetten die herstel van het gewone leven bevorderen. Maar dat lukt niet altijd. Zo had ik een cliënt die illegaal energie aftapte en vlak voor zijn verhuizing de draadjes terugplaatste: kortsluiting in de meterkast. Hij wilde dit niet melden. In overleg met mijn manager hebben wij toen een melding gedaan vanwege de brandveiligheid.’

Heb je tips voor de toekomst?

‘Heel veel! Integraal maatwerk met een intergenerationele benadering, aandacht voor goede spraaktaalontwikkeling. Culturele achtergronden en laaggeletterdheid en de vele consequenties daarvan. Vereenvoudiging van de toegang tot gemeentelijke hulpbronnen. Signaleren vraagt om signadoen: passende hulp en gepaste acties.’

Heb je daar een voorbeeld van?

‘Een moeder vertelde mij dat haar depressieve man steeds vaker boos wordt op haar, ook in bijzijn van de kinderen. Ik ben met de ouders gaan praten over hun situatie en wat het wachten op behandeling met hen doet. We hebben gepraat over wat vader zo boos maakt en manieren besproken om zijn boosheid op een andere manier te uiten. Ik heb met de ggz gebeld en met de POH ggz. Zolang er nog geen behandeling is, heeft vader wekelijks een gesprek met de POH. Ook heb ik de Voedselbank gebeld en gevraagd of er een dubbel pakket voor het gezin kan komen, omdat er te weinig eten was.’

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum is een imprint van Springer Media B.V., onderdeel van Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  • Bohn Stafleu van Loghum
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations