Jeugd en Co

, Volume 10, Issue 6, pp 29–29 | Cite as

Ongehoorzaam

  • Joost van den Braak
Column
  • 142 Downloads

Samenvatting

Bijna tien jaar geleden begon ik met een vragenrubriek in JeugdenCo, de Helpdesk. Daarna schreef ik jarenlang, om het nummer, op persoonlijke titel een column. Twee hoofdredacteuren en twee eindredacteuren maakte ik mee.

Bijna tien jaar geleden begon ik met een vragenrubriek in JeugdenCo, de Helpdesk. Daarna schreef ik jarenlang, om het nummer, op persoonlijke titel een column. Twee hoofdredacteuren en twee eindredacteuren maakte ik mee. Hoog tijd om ook van columnist te wisselen.

Wat mij opviel in dit decennium? Ontwikkeling lijkt vaak op een processie: een of twee stapjes vooruit, dan weer een terug. Daar ligt dan ook de werkelijke uitdaging voor de jeugdzorg: iets meer stapjes vooruit dan achteruit zetten, zodat per saldo vooruitgang wordt geboekt. Verder werden er manieren van werken ingevoerd die lang niet altijd doordacht waren. Dat was vaak te merken aan de onduidelijke of ongelukkige termen die hiervoor werden bedacht. Sprekende voorbeelden: ‘drang en dwang’ (is drang niet gewoon dreigen met dwang?), ‘goed en goed genoeg’ (is goed genoeg geen vermomde bodemeis?) en ‘doorzettingsmacht’ (??). En dan waren er nog talloze woorden die veel gebezigd werden en daarna verdwenen, zoals de ‘zorgprogrammering’.

De mantra bij dit alles is: het kind staat centraal. Maar waar blijft de instelling die publiekelijk zegt: we verlenen eerst de hulp die nodig is en de tijd die overblijft besteden we aan bureaucratie zoals registratie? Waarom vindt hulp pas plaats nadat eerst aan bureaucratische voorwaarden en vereisten is voldaan? Waarom is er, met andere woorden, zo weinig sprake van ongehoorzaamheid in de transformatie?

Mijn advies: stel als sector (of als blad) een prijs in voor de meest ongehoorzame instelling. Noem het de first things first-prijs: eerst het kind en dan de papieren.

Wat voor ontwikkelingen zich ook voordoen, één ding moet altijd centraal blijven staan: de werkrelatie hulpverlener-cliënt. Want dáár gebeurt het. Daar wordt gecommuniceerd, daar worden bondgenootschappen gesloten, daar is sprake van solidariteit, daar wordt met (familie)netwerken gewerkt, daar vindt de vernieuwing in de jeugdzorg plaats.

Tot slot een wens. Jeugdzorg of jeugdhulp moet weer een gerespecteerd vak worden, waarin mensen werken die trots zijn op hun werk en die met inzet en plezier hun werk doen. Dat realiseren is een opgave voor de hele jeugdsector.

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2016

Authors and Affiliations

  • Joost van den Braak
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations