Skip to main content

Hardlopen als behandeling: ervaringen in een RIAGG

Samenvatting

Hardlopen als vorm van behandeling heeft de laatste jaren de aandacht getrokken in de ambulante hulpverlening aan met name cliënten met depressieve problematiek. Onderzoek bevestigt in grote lijnen de positieve mogelijkheden van deze aanpak. In dit artikel wordt ingegaan op praktische ervaringen die in een RIAGG–groep zijn opgedaan, geïllustreerd aan de hand van een casus. De algemene ervaringen wijzen op een positieve waardering van de mogelijkheden van een loopgroep, zij het dat een en ander niet moeiteloos verloopt. Gebrekkige of onvoldoende geëxploreerde motivatie van de cliënt, problemen in het sociale contact tussen de deelnemers, uitval of sterk wisselend bezoek aan de groep, niet–uitgevoerd of niet–gecontroleerd huiswerk en de betrokkenheid van de begeleiders zowel bij de loopgroep als bij tegelijk plaatsvindende andere vormen van behandeling, vormen potentiële bronnen van problemen. In de conclusies wordt benadrukt dat de loopgroep geen wondermiddel is met gegarandeerd succes, maar een mogelijkheid de nadruk te leggen op het benutten en uitbreiden van capaciteiten. Het vergt niet alleen van de deelnemer, maar ook van de begeleider een aanzienlijke inspanning.

This is a preview of subscription content, access via your institution.

Referenties

  • Bandura, A. (1977). Self–efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84, 191–215.

    CAS  PubMed  Article  Google Scholar 

  • Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice–Hall.

    Google Scholar 

  • Bosscher, R.J. (1985). Running–therapie met depressieve patiënten, ontwerp van een theorie, gebaseerd op de geherformuleerde aangeleerde hulpeloosheid theorie van Abramson, Seligman en Teasdale en Bandura's self–efficacy theory. Bewegen en Hulpverlening, 2, 99–109.

    Google Scholar 

  • Bosscher, R.J. (1991). Runningtherapie bij depressie . Amsterdam: Thesis.

    Google Scholar 

  • Callen, K.E. (1983). Mental and emotional aspects of long–distance running. Psychosomatics, 24, 133–134, 139, 141.

    CAS  PubMed  Google Scholar 

  • Damen, T., Bosscher, R.J. & Fahrenfort, J. (1984). Runningtherapie bij patiënten met een stemmingsontregeling. Tijdschrift voor Psychiatrie, 26, 105–116.

    Google Scholar 

  • Dishman, R.K. (1988). Exercise adherence. Champaign, Ill.: Human Kinetic Publishers.

    Google Scholar 

  • Doyne, E.J., Chambless, D.L. & Beutler, L.E. (1983). Aerobic exercise as a treatment for depression in women. Behavior Therapy, 14, 434–440.

    Article  Google Scholar 

  • Fremont, J. & Craighead, L.W. (1987). Aerobic exercise and cognitive therapy in the treatment of dysphoric moods. Cognitive Therapy and Research, 11, 241–251.

    Article  Google Scholar 

  • Greist, J.H., Eischens, R.R., Klein, M.H. & Linn, D. (1981). Addendum to running through your mind. In: M.H. Sacks & M.L. Sachs (red.), Psychology of running (pp. 27–31). Champaign, Ill.: Human Kinetics Publishers.

    Google Scholar 

  • Greist, J.H., Klein, M.H., Eischens, R.R., Faris, J., Gurman, A.S. & Morgan, W.P. (1979). Running as treatment for depression. Comprehensive Psychiatry, 20, 41–54.

    CAS  PubMed  Article  Google Scholar 

  • Martinsen, E.W., Hoffart, A. & Solberg, O.Y. (1989a). Comparing aerobic with nonaerobic forms of exercise in the treatment of clinical depression: A randomized trial. Comprehensive Psychiatry, 30, 324–331.

    CAS  Article  Google Scholar 

  • Martinsen, E.W., Hoffart, A. & Solberg, O.Y. (1989b). Aerobic and non–aerobic forms of exercise in the treatment of anxiety disorders. Stress Medicine, 5, 115–120.

    Article  Google Scholar 

  • Martinsen, E.W., Medhus, A. & Sandvik (1985). Effects of aerobic exercise on depression: A controlled study. British Medical Journal, 8, 393–394.

    Google Scholar 

  • Weber, A. (1982). Laufen – Motive und Wirkungen. Sportwissenschaft, 12, 174–184.

    Google Scholar 

Download references

Author information

Authors and Affiliations

Authors

Additional information

Abstract

The therapeutic effects of physical activity and its use, particularly running, in psychosocial treatment has been drawing interest over the past fifteen years. The attention currently given to running as therapy in research and applied literature suggests its positive consequences. The present short note discribes experiences of working with a running group in an outpatients psychiatric clinic in general and is illustrated by a case example. Positive results are discussed in light of problems that may arise in the course of treatment. Particular problems concern motivation, social contact between participants, irregular compliance with sessions or homework assignments, or involvement of running group leaders in other types of treatment that are provided simultaneously. It is concluded that running may serve a number of goals that emphasize to train skills that the client can utilize to feel more effective in handling the problems of daily life, that it is no ‘cure for all’, and that it demands a considerable effort by client and therapist.

Mevr. drs. A.C.M. Kleinsman, arts, volgt de a–opleiding psychiatrie bij Psychiatrisch Ziekenhuis Endegeest, Endegeesterstraatweg 5, 2342 aj Oegstgeest. Dr. R.J. Bosscher, klinisch bewegingswetenschapper, is werkzaam bij de vakgroep Bewegingsagogiek, Faculteit der Bewegings–wetenschappen, Vrije Universiteit, Van der Boechorststraat 9, 1081 BT Amsterdam.

Rights and permissions

Reprints and Permissions

About this article

Cite this article

Kleinsman, A., Bosscher, R. Hardlopen als behandeling: ervaringen in een RIAGG . DITH 15, 38 (1995). https://doi.org/10.1007/BF03060101

Download citation

  • DOI: https://doi.org/10.1007/BF03060101