Kinderopvang

, Volume 28, Issue 4, pp 23–23 | Cite as

Loesje zegt…

  • Bohn Stafleu van Loghum
Column
  • 11 Downloads

Samenvatting

JACQUELINE BUTTI COMBINEERT PEDAGOGIEK MET MEDIA. ZE WERKT AL 30 JAAR ALS PM-ER BIJ KOREIN, STUDEERDE AF ALS ORTHOPEDAGOGE EN IS PROGRAMMAMAKER RADIO IN EINDHOVEN.

Joost is bijna acht en trekt weer eens een knalroze prinsessenjurk aan. Leon (9) vindt voetbal helemaal niks; veel liever tekent hij wereldkaarten. Lize heeft geen vriendinnetjes in de groep, alleen maar vriendjes. Bart is zeven, hij houdt van vechtsporten én hij schrijft bijzondere gedichten. Sep is tien jaar, maar hij redeneert als een volwassene…

Het zijn kinderen die opvallen in een groep. Ze ontwikkelen zich wel gezond, maar ze zijn niet mainstream. En ze laten iets unieks van hun persoonlijkheid zien. Het zijn heel boeiende kinderen die meestal heel goed kunnen vertellen waarin ze ‘anders’ zijn. Ze zijn zich daar al vroeg van bewust. Al halen ze er verder vaak hun schouders bij op met een gezichtsuitdrukking van: ‘ik weet het verder ook niet hoor’.

Ik heb altijd bewondering voor deze kinderen, omdat ze tegen de stroom in van wat populair is hun eigen gang gaan. Dat vraagt om vastberadenheid, vooral op een leeftijd waarop kinderen graag net zo zijn als alle anderen. Maar zijn het niet vaak de kinderen die zich durven te onderscheiden die het soms juist ver schoppen? Zijn onze beroemde cabaretiers, filmmakers, sporters en wetenschappers vroeger kinderen geweest die alles kopieerden van hun leeftijdsgenoten? Nee, integendeel. Je kunt er van uitgaan dat van deze mensen een groot deel zich al vroeg onderscheidde in gedrag. Hoe kun je gelukkig worden als je niet jezelf kunt zijn? En ook zonder bijzondere talenten gaat het hier allereerst natuurlijk gewoon om een menselijke behoefte.

Normaal doen, daar word je pas echt gek van!

Maar, er is ook een keerzijde. Kinderen die ‘anders’ zijn krijgen het soms zwaar te verduren in een groep. In welke mate en op wat voor manier, ligt aan verschillende dingen. Ten eerste aan de dynamiek in de groep en hoe deze kinderen zich daartoe verhouden. Daarnaast speelt de achtergrond van de kinderen in de groep een rol en ook hoe opvoeders dat begeleiden. Een kind dat zich anders gedraagt of andere keuzes maakt kan enthousiasme oproepen, maar net zo goed onzekerheid, jaloezie of afkeuring.

Dat vraagt van jou als pm’er dat je in gesprek met alle betrokken kinderen in de groep een vertaalslag moet maken. Laat zien dat een kind dat andere keuzes maakt misschien wel leuke nieuwe ideeën inbrengt en iets toevoegt aan de groep. Verbreek de angst voor het onbekende bij kinderen die soms al muurvast lijken te zitten aan de waardeoordelen van hun ouders. Dat kun je doen door zelf verrassende keuzes te maken. Je hebt daar als pm’er een sleutelpositie in. Jouw enthousiasme kan voor andere kinderen het bruggetje zijn om toch maar eens met interesse een kijkje te gaan nemen wat er aan ‘de andere kant’ te beleven valt! Want, zoals Loesje al zegt op één van haar beroemde posters: Normaal doen, daar word je pas echt gek van!

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V. 2018

Authors and Affiliations

  • Bohn Stafleu van Loghum
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations