Advertisement

Jeugdbeleid

, Volume 13, Issue 1, pp 7–11 | Cite as

Wanneer is het veilig genoeg? Samen werken aan een betere inschatting van veiligheid van jeugdigen

  • Jantine HemricaEmail author
  • Jacqueline Bosker
Article
  • 84 Downloads

Samenvatting

Het maken van veiligheidsinschattingen is een hot item in de huidige jeugdhulp. Hierbij staat de vraag centraal of een kind binnen de hem geboden opvoedsituatie veilig is. Aan de hand van voorbeelden uit praktijkonderzoek laat dit artikel zien dat de factoren die werkers wegen om te komen tot een beoordeling van de veiligheid, aanzienlijk verschillen. Dit roept de vraag op of het wenselijk en haalbaar is om tot een meer eenduidige manier van het inschatten van veiligheid te komen. Als antwoord op deze vraag wordt een aantal mogelijkheden ter verbetering van het maken van inschattingen besproken, die – hoewel deels in de huidige praktijk al wel aanwezig – de veiligheidsinschattingen nog wel kunnen verbeteren.

Literatuur

  1. Bartelink, C. (2018). Dilemmas in child protection: Methods and decision-maker factors influencing decision-making in child maltreatment cases (Proefschrift). Utrecht: Nederlands Jeugdinstituut.Google Scholar
  2. Bosker, J., Lünnemann, K., Hemrica, J., Smeenk, W., & Bitter, L. (2018). SAVE in woord en daad: Samen werken aan veiligheid, eigen kracht en regie in de (preventieve) jeugdbescherming en jeugdreclassering in midden-Nederland. Utrecht: Kenniscentrum Sociale Innovatie.Google Scholar
  3. Grove, W. M., Zald, D. H., Lebow, Z. B. S., Snitz, B. E., & Nelson, C. (2000). Clinical versus mechanical prediction: a meta-analysis. Psychological Assessment, 12, 19–30.CrossRefGoogle Scholar
  4. Keddell, E. (2011). Going home: Managing ‘risk’ through relationship in returning children from foster care to their families of origin. Qualitative Social Work, 11(6), 604–620.CrossRefGoogle Scholar
  5. Keddell, E. (2014). ‘Current debates on variability in child-welfare decision-making: A selected literature review.’ Social Sciences, 3, 916–940.CrossRefGoogle Scholar
  6. Ministerie van Justitie en Veiligheid, Ministerie van Volksgezondheid en Sport en Vereniging van Nederlandse Gemeenten (2018). Geweld hoort nergens thuis – Aanpak huiselijk geweld en kindermishandeling. Geraadpleegd op 16 januari 2019 op https://www.rijksoverheid.nl/documenten/beleidsnota-s/2018/04/25/geweld-hoort-nergens-thuis-aanpak-huiselijk-geweld-en-kindermishandeling
  7. Munro, E. (2008). Effective Child Protection (second edition). London: SAGE.Google Scholar
  8. Turnell, A., & Edwards, S. (2009). Veilig opgroeien – De oplossingsgerichte aanpak Signs of Safety in jeugdzorg en kinderbescherming. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.Google Scholar
  9. Van Montfoort/Samen Veilig Midden Nederland (2015). De SAVE-werkwijze: Basishandleiding voor SAVE-professionals. Utrecht: Van Montfoort/Samen Veilig Midden-Nederland.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum is een imprint van Springer Media B.V., onderdeel van Springer Nature 2019

Authors and Affiliations

  1. 1.UtrechtNederland

Personalised recommendations