Samenvatting
Kleine chirurgie is een waardevolle aanvulling van de activiteiten in de huisartspraktijk. De vaardigheden zijn goed te leren, waardoor goede kwaliteit geleverd kan worden. Bovendien leidt het tot tevredenheid bij de patiënt. Door de schaalvergroting in de huisartspraktijk kunnen huisartsen zich in hun groep specialiseren, waardoor de ervaring van huisartsen met ingrepen kan toenemen.
Het aantal aandoeningen waarbij chirurgische vaardigheden toegepast kunnen worden is groot. Er zijn nog maar weinig richtlijnen vastgelegd, maar in het Handboek Verrichtingen in de huisartspraktijk, waarbij het NHG een leidende rol heeft gehad, worden verschillende ingrepen uitgebreid besproken. In de toekomst is er mogelijk een plaats voor het gezamenlijk optreden van huisartsen en chirurgen in de huisartspraktijk, waardoor het arsenaal aan ingrepen nog verder uitgebreid zou kunnen worden.
Literatuur
- 1.Goudswaard AN, Kramer WLM, Veld CJ in’t. Handboek Verrichtingen in de Huisartspraktijk. Utrecht/Houten: Nederlands Huisartsengenootschap en Prelum uitgevers; 2009.Google Scholar
- 2.
- 3.Bekkering GM, Wubbels SPA, Meijer GMP, Schermer TRJ. Behandeling van contracturen van Dupuytren. Huisarts Wet. 2015;58(8):406–12.CrossRefGoogle Scholar
- 4.Collins AM, Ridgway PF, Hassan MSU, Chou CWK, Hill AD, Kneafsey B. Surgical instruction for general practitioners: how, who and how often? J Plast Reconstr Aesthetic Surg. 2010;63:1156–62.CrossRefGoogle Scholar