Advertisement

Huisarts en wetenschap

, Volume 46, Issue 12, pp 159–163 | Cite as

Ontwikkelingen in de huisartsopleiding

  • Luc van BerkestijnEmail author
Journaal

Samenvatting

Van Berkestijn LGM, Ontwikkelingen in de huisartsopleiding. Huisarts Wet 2003;46(12):672-5.

Het takenpakket en het dagelijks werk van de huisarts zijn onderhevig aan forse veranderingen en vormen onderwerp van discussie. Niet alleen demografisch bepaalde veranderingen, zoals een toename van ouderen en chronisch zieken, maar ook veranderde opvattingen over gezondheid en ziekte, de kennisexplosie, ICT en nieuwe diagnostische en therapeutische mogelijkheden bepalen de veranderende zorgvraag. De huisartsopleidingen staan nu voor de opgave door soepel en adequaat op deze veranderingen in te spelen, huisartsen op te leiden die voor hun toekomstige taak berekend zijn. Het resultaat hiervan is dat er een nieuw soort huisarts afgeleverd wordt, die goed in staat is levenslang te leren en praktijkroutines snel aan te passen aan de veranderende zorgvraag. De staven van de acht huisartsopleidingen bereiden een ingrijpende curriculumherziening voor. Haio’s dienen veel meer dan voorheen hun eigen leerproces te sturen; het leren van en in de dagelijkse praktijk krijgt maximale nadruk.

Zowel de huisartsopleiders als de docenten die het instituutsonderwijs verzorgen, worden voorbereid op de nieuwe coachende rol die zij in dit herziene curriculum gaan vervullen.

beschouwing huisarts in opleiding huisartsopleider huisartsopleiding onderwijs 

Literatuur

  1. De wereld verandert en de huisarts verandert mee. Utrecht: LHV, 1995.Google Scholar
  2. Bolhuis S. Leren en veranderen bij volwassenen. Bussum: Coutinho, 2001:241-5.Google Scholar
  3. De Jong F, Biemans H. Constructivistisch onderwijs. In: Vermunt J. Onderwijzen van kennis en vaardigheden. Onderwijskundig Lexicon III. Alphen aan den Rijn: Samson, 1998:67-85.Google Scholar
  4. Van Berkestijn LGM. Leren leren. Over de vernieuwing van de huisartsopleiding. Huisarts Wet 2002;45:248-52.Google Scholar
  5. Perry WG jr. Forms of intellectual and ethical development in the college years. New York: Holt, Rhinehart and Winston, 1970.Google Scholar
  6. Bolhuis S. Leren en veranderen bij volwassenen. Bussum: Coutinho, 2001:175-82.Google Scholar
  7. Vermunt JDHM. Leerstijlen en het sturen van leerprocessen in het hoger onderwijs. Naar een procesgerichte instructie en zelfstandig denken. [Proefschrift]. Amsterdam: Swets & Zeitlinger, 1992.Google Scholar
  8. Carlier IVE, Van Leeuwen YD. Portfoliosystematiek in de huisartsopleiding. Tijdschrift voor Medisch Onderwijs 2001;20:232-40.CrossRefGoogle Scholar
  9. Bolhuis S. Leren en veranderen bij volwassenen. Bussum: Coutinho, 2001:45-50.Google Scholar
  10. Simons RJ, Bolhuis S, Onstenk J. Op zoek naar de krachtige beroepsgerichte leeromgevingen. ’s-Hertogenbosch: CINOP, 2000.Google Scholar
  11. Newman P, Peile E. Valuing learners’ experience and supporting further growth: educational models to help experienced adult learners in medicine. BMJ 2002;325:200-2.CrossRefGoogle Scholar
  12. Kolb DA. Experiential learning. Experience as a source of learning and understanding. Englewood Cliff: Prentice Hall, 1984.Google Scholar
  13. Dick de Bie, Jos de Kleijn.Wat gaan we doen? Het construeren en beoordelen van opdrachten. Houten/Diegem: Bohn Stafleu Van Loghum, 2001.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2003

Authors and Affiliations

  1. 1.

Personalised recommendations