Tijdschrift voor Psychotherapie

, Volume 33, Issue 6, pp 259–268 | Cite as

Interventies en interacties in de psychotherapie

Oratie Universiteit van Amsterdam, 26 september 2001
  • Rutger Willem Trijsburg
Artikel

semenvatting

In zijn oratie gaat Wim Trijsburg in op de dreigende tweespalt in de psychotherapie: enerzijds de opvatting dat de therapeut een neutrale persoon moet zijn die een abstinente positie moet innemen; anderzijds de erkenning van de ‘reële’ invloed van de therapeut in de therapeutische relatie en het therapieproces. Deze tweespalt lijkt samen te hangen met twee onderliggende tegenstellingen, namelijk het therapeutische monisme versus eclecticisme en specificiteit versus universaliteit. In zijn ordeningsschema (op p. 405) kunnen volgens Trijsburg verschillende groepen van interventies uit de monistische en universalistische modellen geplaatst worden, waarbij deze eerder als elkaar aanvullend dan als aan elkaar tegengesteld moeten worden gezien. Aldus kunnen specifieke interventies een toegevoegde waarde hebben die het effect van de aanwezige gemeenschappelijke factoren versterken. Trijsburg illustreert dat met (eigen) onderzoek naar gehechtheidsstijlen. Duidelijk wordt dat de afstemming op de gehechtheidsstijl van de cliënt van belang is voor wat er vervolgens in de therapie gebeurt. Het geschetste model lijkt dan ook potentieel van grote betekenis voor het begrijpen van het verloop van psychotherapieën. (Samenvatting door de redactie)

This is a preview of subscription content, log in to check access.

Notes

Literatuur

  1. Anzion, P. (2001). ‘Een patiënt komt niet verder dan zijn therapeut.’ Jos Dijkhuis over de opleiding tot psychotherapeut. Tijdschrift voor Psychotherapie, 27, 218-237.Google Scholar
  2. Arkowitz, H. (1992). A common factors therapy for depression. In J.C. Norcross & M.R. Goldfried (red.), Handbook of Psychotherapy Integration (pp. 402-432). New York: Basic Books.Google Scholar
  3. Frank, J.D., & Frank, J.B. (1991). Persuasion and Healing. A Comparative Study of Psychotherapy (3rd ed.). Baltimore/Londen: The John Hopkins University Press.Google Scholar
  4. Freud, S. (1990/1910). De toekomstkansen van de psychoanalytische therapie, Sigmund Freud. Nederlandse Editie - PB 1 (pp. 9-24). Meppel: Boom.Google Scholar
  5. Hardy, G.E., Stiles, W.B., Barkham, M., & Startup, M. (1998). Therapist responsiveness to client interpersonal styles during time-limited treatments for depression. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 66, 304-312.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  6. Jonker, K., & De Vries, J. (2000). Interpersoonlijke psychotherapie bij depressie; een vorm van integratieve psychotherapie?! In R.W. Trijsburg, S. Colijn, E. Collumbien & G. Lietaer (red.), Handboek Integratieve Psychotherapie (pp. VII 7, pp. 1-20). Utrecht: De Tijdstroom.Google Scholar
  7. Karasu, T.B. (1986). The specificity versus nonspecificity dilemma:Toward identifying therapeutic change agents. The American Journal of Psychiatry, 143, 687-695.PubMedGoogle Scholar
  8. Keijsers, G.P.J., Schaap, C.P.D.R., & Hoogduin, C.A.L. (2000). The impact of interpersonal patient and therapist behavior on outcome in cognitive behavior therapy. A review of empirical studies. Behavior Modification, 24, 264-297.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  9. Klerman, G.L., & Weissman, M.M. (1993). New Applications of Interpersonal Psychotherapy. Washington, D.C.: American Psychiatric Press.Google Scholar
  10. Klerman, G.L., Weissman, M.M., Rounsaville, B.J., & Chevron, E.S. (1984). Interpersonal Psychotherapy for Depression. New York: Basic Books.Google Scholar
  11. Kwee, M.G.T. (1984). Klinische Multimodale Gedragstherapie. Lisse: Swets & Zeitlinger.Google Scholar
  12. Kwee, M.G.T., & Kwee-Taams, M.K. (1994). Multimodale therapie als integrale benadering, geïllustreerd bij depressie. In M.G.T. Kwee & M.K. Kwee-Taams (red.), Klinische Gedragstherapie in Nederland en Vlaanderen (pp. 220-261). Delft: Eburon.Google Scholar
  13. Lambert, M.J., & Bergin, A.E. (1994). The effectiveness of psychotherapy. In A.E. Bergin & S.L. Garfield (red.), Handbook of Psychotherapy and Behavior Change (4th ed., pp. 143- 189). New York: Wiley.Google Scholar
  14. Lazarus, A.A. (1976). Multimodal Behavior Therapy. New York: Springer.Google Scholar
  15. Lazarus, A.A. (1992). Multimodal therapy: Technical eclecticism with minimal integration. In J.C. Norcross & M.R. Goldfried (red.), Handbook of Psychotherapy Integration (pp. 231-263). New York: Basic Books.Google Scholar
  16. Markowitz, J.C. (red.). (1998). Interpersonal Psychotherapy. Washington, D.C.: American Psychiatric Press.Google Scholar
  17. Messer, S.B. (1992). A critical examination of belief structures in integrative and eclectic psychotherapy. In J.C. Norcross & M.R. Goldfried (red.), Handbook of Psychotherapy Integration (pp. 130-165). New York: Basic Books.Google Scholar
  18. Safran, J.D., & Muran, J.C. (2000). Negotiating the Therapeutic Alliance. A Relational Treatment Guide. New York: Guilford Press.Google Scholar
  19. Strupp, H.H., & Hadley, S.W. (1979). Specific vs. nonspecific factors in psychotherapy. Archives of General Psychiatry, 36, 1125-1136.PubMedGoogle Scholar
  20. Trijsburg, R.W. (1995). Interactie en suggestie in psychoanalytische behandelingen. Tijdschrift voor Psychotherapie, 21, 85-99.CrossRefGoogle Scholar
  21. Trijsburg, R.W. (1997). De zaak van de integrationisten. Een beschouwing naar aanleiding van Norcross’ en Goldfrieds Handbook of Psychotherapy Integration (1992). Tijdschrift voor Psychotherapie, 23, 48-68.Google Scholar
  22. Trijsburg, R.W., Knaevelsrud, C., & Vervaeke, G. (2001). De therapeutische relatie en de werkalliantie. In R.W. Trijsburg, S. Colijn, E. Collumbien & G. Lietaer (red.), Handboek Integratieve Psychotherapie (1.2.3, pp. 1-36). Utrecht: De Tijdstroom.Google Scholar
  23. Trijsburg, R.W., Lietaer, G., Dekeyser, M., & Colijn, S. (2005). Psychotherapie-integratie in Nederland en Vlaanderen: Bevindingen uit een enquête-onderzoek. In R.W. Trijsburg, S. Colijn, E. Collumbien & G. Lietaer (red.), Handboek integratieve psychotherapie (1 1.1, pp. 1-25). Utrecht: De Tijdstroom.Google Scholar
  24. Vrugt, A. (2002). Non-verbale communicatie. In R.W. Trijsburg, S. Colijn, E.C.A. Collumbien & G. Lietaer (red.), Handboek Integratieve Psychotherapie (I 4.6, pp. 1-25). Utrecht: De Tijdstroom.Google Scholar
  25. Wachtel, P.L., & Seckinger, R.A. (2001). Cyclische psychodynamiek. In R.W. Trijsburg, S. Colijn, E.C.A. Collumbien & G. Lietaer (red.), Handboek Integratieve Psychotherapie (VII 6, pp 1-24). Utrecht: De Tijdstroom.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2007

Authors and Affiliations

  • Rutger Willem Trijsburg
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations