Tijdschrift voor Psychotherapie

, Volume 30, Issue 3, pp 105–112 | Cite as

Omgaan met secundaire ziektewinst in psychotherapie

  • J. J. van Egmond
  • H. J. Th. Colombijn
  • C. W. Korrelboom
  • J. Pols
  • A. van Balkom
Artikel

samenvatting

Een patiënt heeft het recht een afschrift van alle gegevens uit zijn medisch dossier te verlangen. Hij kan deze gegevens aan derden doorspelen om hieruit ziektewinst te behalen. Dergelijke motieven kunnen de voortgang van psychotherapie belemmeren. Nadat we hebben duidelijk gemaakt dat de therapeut niet om het recht van de patiënt op afschriften heen kan, zoeken we aan de hand van een casus naar therapeutische mogelijkheden om te voorkomen dat ziektewinst genezing in de weg staat. We doen dit vanuit vier verschillende referentiekaders: cognitieve gedragstherapie, psychoanalytische psychotherapie, interpersoonlijke psychotherapie en cliëntgerichte psychotherapie.

This is a preview of subscription content, log in to check access.

Notes

Literatuur

  1. Cassidy, J.D., Carroll, L.J., Cote, P., Lemstra, M., Berglund, A., & Nygren, A. (2000). Effect of eliminating compensation for pain and suffering on the outcome of insurance claims for whiplash injury.New England Journal of medicine, 342, 1179–1186.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  2. Egmond, J. van, & Kummeling, I. (2002). A blind spot for secondary gain affecting therapy outcomes. European Psychiatry, 17, 46-54.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  3. Egmond, J.J., van (2003). Multiple meanings of secondary gain. American Journal of Psychoanalysis, 63, 135-145.Google Scholar
  4. Freud, S. (1932). Neue Folge der Vorlesungen zur Einführung in der Psychoanalyse. Gesammelte Werken XV. Frankfurt am Main : S. Fisher VerlagGoogle Scholar
  5. GGZ Nederland (2000) Notitie geheimhouding en informatieverschaffing aan derden. Nieuwsbrief GGZ Nederland, 0.22 juni, bijlage 3, pp. 3-7.Google Scholar
  6. Greenson, R.R. (1978). The technique and practice of psychoanalysis. Londen: The Hogarth Press.Google Scholar
  7. Klerman, G.L., Weissman, M.M., Rounsaville, B.J., & Chevron, E.S. (1984). Interpersonal psychotherapy for depression. New York: Basic Books.Google Scholar
  8. Klink, J.J.L. van der, & Putten-Driessen, E.J.H. van der (2000). Handelen van de bedrijfsarts bij werknemers met psychische klachten. Richtlijnen voor bedrijfsartsen. Eindhoven: Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde (NVABGoogle Scholar
  9. Korrelboom, C.W., & Kernkamp, J.H.B. (1995). Gedragstherapie bij moeilijke patiënten. Tijdschrift voor Psychotherapie, 21, 475-482.Google Scholar
  10. Leenen, H.J.J. (2000). Handboek gezondheidsrecht. Houten: Bohn, Stafleu & Van Loghum.Google Scholar
  11. Martin, D.G. (1983). Counseling and therapy skills. Belmont, Ca: Brooks & Cole.Google Scholar
  12. Memorie van toelichting op het Burgerlijk Wetboek (1999), 21, 561.Google Scholar
  13. Rogers, C.R. (1942). Counseling and Psychotherapy. Boston: Houghton Mifflin.Google Scholar
  14. Rogers, C.R. (1957). The necessary and sufficient conditions of therapeutic personality change. Journal of Consulting Psychology, 21, 95-103.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  15. Swildens, H. (1988). Procesgerichte gesprekstherapie: inleiding tot een gedifferentieerde toepassing van de cliëntgerichte beginselen bij de behandeling van psychische stoornissen. Amersfoort/Leuven: Acco.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2004

Authors and Affiliations

  • J. J. van Egmond
    • 1
  • H. J. Th. Colombijn
  • C. W. Korrelboom
  • J. Pols
  • A. van Balkom
  1. 1.

Personalised recommendations