Christelijk-sociaal

Ook worden de wetten niet gehoorzaamd. Maar aan de wet wordt gehoorzaamd.Google Scholar

Het in-liggen treft men ook aan op bl. 159, waar over «de hier tevens in-liggende vraag» gesproken wordt.Google Scholar

De Schrijver verwijst daar o.a. naar Kübel's Die soziale und volkswirthschaftliche Gesetzgebung des alten Testaments, maar vergist zich als hij de tweede uitgaaf daarvan stelt in 1901. Deze is van 1891.Google Scholar

Gelijk b. v. vaak ten gunste van verzekeringsdwang en staatspensionneering een beroep is gedaan op Gal: 6∶2^a «Draagt elkanders lasten,» enz.. Welke woorden den diepen zin schijnen te hebben, dat, als een geloovige door eenige «misdaad» is overvallen, dit voor hem een last is, waaronder hij gebukt gaat, en dat zijn broeder hem nu in zachtmoedigheid moet steunen en terecht brengen.Google Scholar

Op bl. 332 geeft de Schrijver blijk van meer onbevangen blik.Google Scholar

Ook poogde ik in Zonde en Recht, bl. 7 en volgg., eenigermate den rijken inhoud der eerste Bijbelwoorden uit te leggen.Google Scholar

Dit dunkt mij dan ook voldoende om de ruime beteekenis van de Kerk aan te wijzen. Niet noodig dunkt mij daarvoor de constructie op bl. 364, dat de maatschappij en de Kerk organisaties zijn van dezelfde menschen. Reeds heette ik ongaarne de maatschappij eene organisatie. Maar ook kan iemand wel tot meer dan ééne organisatie behooren, zonder dat die organisatiën onderling elkaêr raken.Google Scholar

De Schrijver doet hetzelfde als velen zich veroorloven, en plaatst een door hem zelve gemaakte of aan anderen ontleende vertaling van het oorspronkelijke tusschen aanhalingsteekens. M. i. mag dit niet. Aanhalingsteekens moeten de volkomen overeen-stemming ook in vorm waarborgen.Google Scholar

Trouwens wordt van de la Mennais gezegd, dat deze bij zijn oordeel over maatschappelijke vraagstukken geleid werd «door zijn christelijke overtuiging».Google Scholar

Met uitzondering van Frankrijk en Amerika, waarover alleen bij het christen-socialisme gehandeld wordt. En zoo zoekt men dan ook in dit werk te vergeefs naar den naam van mannen als Le Play, Charles Périn en anderen.Google Scholar

Hoe ver gaat ook het «midden» van het Nieuwe Testament? In den brief aan de gemeente van Efeze, hoofdstuk 6, en in dien aan de Colossensen, hoofdstuk 3 en hoofdstuk 4, wordt gesproken over de verhouding tusschen meester en dienstbode; in de brieven aan de Thessalonicensen over arbeidzaamheid; in den eersten brief aan Timotheüs, hoofdstuk 5, over het armwezen, en in hoofdstuk 6, over het aardsche goed; over velerlei wat tot het sociale leven behoort in den brief van Jacobus. Behoort dit alles nog tot het «midden» van het Nieuwe Testament?Google Scholar

Ook op bl. 94 vindt men die twee tegenover elkaar gesteld. Terwijl daarentegen bl. 33 zou doen meenen, dat tegenover “laissez aller” alleen inmenging van den Staat denkbaar is, zoodat altijd, als deze ontbreekt, er zoodanig „laissez aller” is.Google Scholar

Des Schrijvers opgaaf van litteratuur over dat belangrijke punt (bl. 196 noot 1) is wel zeer beperkt.Google Scholar

Maar op bl. 273 leest men toch: «Het stelsel van verdachtmaken volgt logisch uit de leer».Google Scholar

Bl. 317. Minder duidelijk is mij, waarom dan, gelijk op bl. 316 staat, Dr. Kuyper verkeerd deed door Mammon te vertalen als kapitaal.Google Scholar

Zie daarover ook Duguit, Le droit social. Le droit individuel et la transformation de l'État. 2^de dr. (1911), bl. 114 en volgg.Google Scholar

Diehl, de gestelde vraag t. a. p., 2^de dr., bl. 154/55, besprekende, onderscheidt tusschen sociaal-democratie en socialisme. Sociaaldemocratie met haar historisch materialisme, acht hij met Christendom onvereenigbaar. Maar niet socialisme, de gemeenschap der productiemiddelen.Google Scholar

Zie de Aanteekeningen daarvan, bl. 8 en volgg.Google Scholar

Wat zij volgens Ds. Sikkel door hunne eenzijdige samenstelling juist doen.Google Scholar