Vegetatio

, Volume 1, Issue 1, pp 51–57 | Cite as

Method and survey of the characterization of Dutch grasslands

  • D. M. de Vries
Article

Summary

First the method has been described upon which the characterization of the Dutch grasslands is based. The plant sociological specific frequency method guarantees a fair stability of the values, unlike the percentage productivity and percentage frequency method which often result in too great differences varying with the time at which the samples are taken. To ensure the agricultural value of the specific frequency method, the small size of 25 sq. cm has been chosen as sample area. Then we can be sufficiently sure that the most frequent species are also at least of importance in the percentage weight, that is to say, that they amount to 5% or more. We call these species potentially important. For all the species considered for characterization there has been investigated what frequency limit they will have to reach to be counted to the potentially important ones, this normally amounts to 50%.

For characterization, species are chosen which are sufficiently frequent, their practical agricultural value being significant (indicating a good, bad or moderate sward), and (or) are useful indicators from the ecological point of view. Maintypes are distinguished according to one typical species, types according to two and sub-types according to three typical species. The following structure-scheme gives a survey of the characterization of nearly 400 examined non-briny Dutch grasslands.

In the last part of the article a discussion is found about the agricultural valuation and ecology of the main-type- and typeformers and the reason for their choice.

Resumo

Metodo kaj supervido de karakterizado de nederlandaj herbejoj.

Unue la metodo estas priskribita, lau kiu la tipoj de la nederlandaj herbejoj estas karakterizitaj. Estas la plantsociologia frenkventmetodo kaj gi garantias sufican konstantecon de la valoroj, kontraue al la pesanaliza kaj la nombra metodoj, kiuj ofte donas tro grandajn diferencojn depende de la momento, kiam oni prenas la specimenojn. Por ke la frekventmetodo havu ankau utilon por la agronomio, la aremezuro estas difinita tre malgranda, nome 1/4 dm2. Tiukaze oni estas sufice certa, ke la plej frekventaj specoj, ankau en sia partopreno en la peso, almenau havas signifon, nome ke tio sumas 5% au pli. Tiujn specojn ni nomas potenciale gravaj. De ciuj specoj konsiderindaj por la karakterizado ni plue esploris, kiun frekventlimon ili devas atingi por esti alkalkulataj inter la potenciale gravaj specoj; tiu sumas normale 50%.

El ci tiuj sufice frekventaj specoj, tiuj estas elektitaj por la karakterizado, kiuj lau praktika agronomia vidpunkto havas indikan valoron (nome indikante bonan, malbonan, au moderan herbmaton) kaj (au) estas uzeblaj indikiloj de ekologia vidpunkto. Ceftipoj estas distingitaj lau nur 1 tipa speco, tipoj lau 2 kaj subtipoj lau 3 tipaj specoj. La aldonita strukturskemo donas supervidon de la tiparo de preskau 400 esploritaj nesalaj nederlandaj herbejoj.

La lasta parto de tiu ci artikolo priskribas la agronomian taksadon kaj la ekologion de la determinantoj de la ceftipoj kaj tipoj por klarigi ilian elekton.

Tabelo de la herbeja tipdeterminado.

En la horizontala vico supre estas notitaj specoj, kiuj kaze de sufica frekvento formas ceftipojn de la sama nomo. Ili estas numeritaj lauorde de antaueco, kiu krome estas montrita per sagoj. La vertikala vico maldekstre montras la specojn, kiuj ludas rolon ce la subdivido de la ceftipoj en tipoj. Ce la determinado de ilia antaueco ekzistas du kazoj. La unuan, indikitan per numeroj kaj sagoj maldekstre, oni renkontas, kiam unu el la ceftipoj 1–6 inkl. au 13–16 inkl. estas trovita; la alian kazon, indikitan per numeroj kaj sagoj dekstre, oni renkontas, kiam oni havas antau si unu el la ceftipoj 7–12 inkl.

En la tabelo ni plenigis la tipojn de ni trovitajn, kune kun la nombro da fojoj, ke ili estas konstatitaj.

En la horizontala vico malsupre oni trovas la nombron da parceloj de ciu ceftipo.

La signifon de la uzitaj mallongigoj kun frekventlimoj inter parentezoj oni trovas sur p. 56.

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

References

  1. 1.
    Vries, D. M. de (1937). “Methods used in scientific plant sociology and in agricultural botanical grassland research”. Herbage Reviews, 5, No. 4.Google Scholar
  2. 2.
    Vries, D. M. de (1937). “Methods of determining the botanical composition of hayfields and pastures”. Report Fourth International Grassland Congress, Aberystwyth.Google Scholar
  3. 3.
    Zijlstra, K. (1940). “Over de botanische analyse van grasland. Bepaling van de gewichtspercentages der plantensoorten”. (On the botanical analysis of grassland. Determination of the weight percentages of plant species.) German Summary. Verslagen Landbouwkundige Onderzoekingen, 46, No. 7, 's-Gravenhage (The Hague).Google Scholar
  4. 4.
    Vries, D. M. de (1940). “De drooggewichtsanalytische methode van botanisch grasland-onderzoek voor beweid land”. (The percentage productivity method for botanical grassland research on pastures.) German Summary. Verslagen Landbouwkundige Onderzoekingen, 46, No. 1, 's-Gravenhage (The Hague).Google Scholar
  5. 5.
    Vries, D. M. de (1943). “Grasland en weersgesteldheid”. (Grassland and Weather.) English and German Summaries. Landbouwkundig Tijdschrift, 55, No. 676, Wageningen.Google Scholar
  6. 6.
    Vries, D. M. de (1940). “Verslag van een vergelijkend onderzoek van een drietal methoden van botanisch graslandonderzoek, in verband met de grootte der seizoensverschillen in samenstelling der graszode”. (Report of a comparative study of three methods of botanical grassland research, in connection with the seasonal fluctuations in the composition of the sward.) German Summary. Verslagen Landbouwkundige Onderzoekingen, 46, No. 6, 's-Gravenhage (The Hague).Google Scholar
  7. 7.
    Vries, D. M. de (1941). “Eenige gegevens betreffende de periodieke schommeling in gewichtsverhouding tusschen de plantensoorten in grasland” (Some data about the periodic differences in weight proportion between the plant species in grassland.) German Summary. Verslagen Landbouwkundige Onderzoekingen, 47, No. 2. 's-Gravenhage (The Hague).Google Scholar
  8. 8.
    Raunkiaer, C. (1918). “Recherches statistiques sur les formations végétales”. Biologiske Meddelelser, 1, No. 3. Kjöbenhavn.Google Scholar
  9. 9.
    Vries, D. M. de (1938). “The plant sociological combined specific frequency and order method”. Chronica Botanica, 4, No. 2. Leiden.Google Scholar
  10. 10.
    Vries, D. M. de, 't Hart, M. L., and Kruijne, A. A. (1942). “Een waardeering van grasland op grond van de plantkundige samenstelling” (A valuation of grassland based on the botanical composition.) English and German Summaries. Landbouwkundig Tijdschrift, 54, No. 663, Wageningen.Google Scholar
  11. 11.
    Braun-BlanquetJ. (1928). “Pflanzensoziologie. Grundzüge der Vegetationskunde”. (Plant sociology. The principles of the science of vegetation). Julius Springer, Berlin.Google Scholar
  12. 12.
    Rietz, G. E. du (1936). “Classification and nomenclature of vegetation units 1930–1935.”. Svensk Botanisk Tidskrift, 30, No. 3. Uppsala.Google Scholar
  13. 13.
    Vries, D. M. de (1939). “Zusammenarbeit der nördlichen and südlichen Schule ist zum Heil der gesamten Pflanzensoziologie unbedingt erforderlich. Receuil Travaux Botaniques Néerlandais, 36, No. 2, Amsterdam.Google Scholar
  14. 14.
    Vries, D. M. de, and Kruijne, A. A. (1943). “Over de voorkeur van graslandplanten voor bepaalde plantenvodende stoffen”. (On the preference of grassland plants for certain plant nutrients.) English and German Summaries. Landbouwkundig Tijdschrift, 55, No. 673, Wageningen.Google Scholar

Copyright information

© Uitgeverij Dr. W. Junk 1948

Authors and Affiliations

  • D. M. de Vries
    • 1
  1. 1.WageningenNetherlands

Personalised recommendations