, Volume 37, Issue 5, pp 376-378

Parentificatie: als het kind te snel ouder wordt

Rent the article at a discount

Rent now

* Final gross prices may vary according to local VAT.

Get Access
This is an excerpt from the content

In de praktijk van de vrijgevestigde psychotherapeut zien we regelmatig cliënten die als kind psychologisch gezien sterk tekort zijn gekomen. In sommige gevallen komt dit doordat ze als kind noodgedwongen de rol van één of beide ouders hebben overgenomen. Ze hebben onvoldoende ‘kind’ kunnen zijn, met alle gevolgen van dien. Dit fenomeen wordt parentificatie genoemd. Deze vormt vaak een belangrijke risicofactor voor het ontstaan van psychopathologie. Hoe herkennen we het verschijnsel bij cliënten? Weinig cliënten komen binnen met de hulpvraag: ‘Ik ben geparentificeerd, hoe nu verder?’Wat is parentificatie precies? Hoe er mee om te gaan in de behandeling? Het boek dat hier besproken wordt, tracht antwoord te geven op deze vragen.

Het boek bevat bijdragen van onder anderen psychotherapeuten, klinisch psychologen en psychiaters. De lezer wordt als het ware langzaamaan meegenomen, laag voor laag, en daalt af in de grimmigheid die met het fenomeen gepaard kan gaan. Het leest als een novelle.

psychotherapeut, is zelfstandig gevestigd en werkzaam in een groepspraktijk te Amsterdam
Mark Kinet (red.) (2010). Parentificatie: als het kind te snel ouder wordt. Antwerpen/ Apeldoorn: Garant. 211 pp., 3 24,20